bir polis hikayesi

bir polis hikayesi

  • WpView
    Reads 2,227
  • WpVote
    Votes 63
  • WpPart
    Parts 8
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Aug 12, 2015
bir yorucu gün daha başlamıştı.Böyle bir güne kahveyle başlamanın iyi olacağını düşünerek kahve almaya gittim.Bir fincan acı kahvenin herşeye iyi geleceğini düşünmüştüm.Kahveyi aldım ve masaya gittim.Evet arkadaşlar yorucu bir gün daha bizi bekliyor.Hazır mıyız?dedim.Tabiki de başkomserim.O sırada amirim geldi.Günaydın amirim,dedik.Günaydın arkadaşlar yine hangi plan peşindesiniz?dedi.Aşk olsun amirim,biz ve plan?dedim.Emir kendini bize anlatma.Seni en iyi ben biliyorum,dedi.Aşk olsun amirim dedim.Neyse arkadaşlar bugün yeni bir komser geldi,bize katılacak.Oho amirim bu ne?Devamlı birileri geliyor dedim.Sus Emir,gel kızım içeri dedi.Ben başka bir yere döndüm.Kız geçti,merhaba arkadaşlar dedi.Merhaba dedik.Birden kıza baktım,o da bana baktı.Melis,dedim.Emir dedi.Emir başkomserim merhaba dedi.Benden intikam almaya çalışırcasına.Aksine benim ondan intikam almam lazımdı.Amirim"-aaa siz birbirinizi tanıyor muydunuz?"dedi.Ben de kendime geldim."-Yoo,yok.İzninizle hava almak istiyorum",dedim.İyi misin sen evladım dedi.Gayet iyiyim amirim,dedim.Çıktım,arabama bindim.Çok sinirliydim,direksiyona vurdum.Nasıl ya nasıl?dedim.Ne işi var onun burada?Niye geldi ki?Arabayı sürdüm denizin kenarına geldim.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • KORKUT / bxb
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Sirayet|Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Mafyaymısmıs
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines