Kara Kutu

Kabuslar birbirine benzer, rüyalar da öyle. Gözünü kapadığın anda kaybolup gitmek istersin dalgaların o derin sularında, gökyüzünde tek bir yıldız olmayan gecelerde.

Bazen penceresinden ışık sızmayan bir evde, bazen de ucu bucağı olmayan bir koridorun içinde. Parkenin üzerindeki kan lekelerini fark edersin. Soğuk bir ürperti geçer sırtından. Her tarafa bulaşır. İşlemediğin bir cinayetin suçluluğunu hissedersin. Yaşamadığın bir hayatın yorgunluğunu duyarsın.

Bulanık olduğu kadar açık, sıcak olduğu kadar da soğuk. Sonra birden anlarsın. Tek kabus, şu anda içinde bulunduğun hayatın kendisidir.