AİLE EVİ

AİLE EVİ

  • WpView
    Reads 42
  • WpVote
    Votes 16
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Jul 2, 2024
"Bir melek vardı,bir günlük ömründe bana ders verdi." Sosyal hayattan tamamen kopmasına neden olan ailesi ile savaşı başlayan küçük kız artık büyümüştür ve ailesine olan nefreti istemsizce bir anlayışa dönüşür. Onları anlamanın vereceği duygu genç kızın hayatındaki çok şeyi etkiler. Genç kız dost edinmeyi,normal ve sıradan insanlar gibi olmayı beceremiyordur. Hiçbir engeli olamayan genç kızın hayatını ailesi değiştirmiştir ama genç kız anlayışlıdır çünkü alışılmış bir dengesizliğin içindedir yıllarca. Sosyal medyada hüzün dolu geçen bir günün ardından hiç tanımadığı birimden bir mesaj alır,yıllarca yalnız kalmış Mercan mesajın kendisine atılma nedenini merak eder ve bir mesajın peşinden giderek iyi bir hayat yaşayacağına inanır. Genç kız bu savaştan kurtulmanın bir yolunu ara ve tek çaresinin bir fırtınaya düşmek olduğunu farkeder. Büyük bir fırtınadan kurtulacağını zannetse de genç kız büyük fırtınanın içinden koşarak kurtulamaz. Hayatı bozguna uğramıştır...
All Rights Reserved
#462
öfke
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • KORKUT / bxb
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Mafyaymısmıs

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines