YASAK AŞK

YASAK AŞK

  • WpView
    Reads 370,716
  • WpVote
    Votes 8,830
  • WpPart
    Parts 26
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Jan 30, 2024
WpInfo
Fiction
Romance
İHANET mi? Kime göre peki? Başkası için delicesine atan kalp midir ki ihaneti yapan? Yoksa bir an bile beyninden silip atamadığın her an her saniye başkasını düşünen zavallı akıl mı? Hangisi? Asıl ihanet beni sevdiğimden ayıran günler aylar yıllar hatta daha fazlası onsuz soluduğum nefes, yediğim yemek, içtiğim su hepsi ama en kötüsü de onsuzken de onun için atan kalbim. İşte bana en büyük ihaneti kalbim yaptı. Onu sevmekten onun için atmaktan hiç bir zaman vazgeçmedi. Koskoca beş sene. Sesini duymayalı, gözlerine doya doya bakmayalı, başımı göğsüne koymayalı, sıkıca sarılmayalı beş sene oldu. ATEŞ... ah Ateş ismini söylerken bile yanıp tutuştuğum adam. Kokusuna hasret kaldığım. Nefesim dediğim adam. Neden yapıyorsun bunu bana? Nedir istediğin intikam mi? Bana acı çektirmek mi? Yapma uğrana kendimden hayatımdan vazgeçtiğim. Senin hayatın için senden vazgeçtiğim yapma. Ben zaten sensizlikten ölüyorum...Yapma dokunma işte ona. Biliyorum ben sana yasağım. Ama yapma işte gözümün içine baka baka dokunma. Bu kadar acımasız olma...
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • Vatan Uğruna
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Sessiz Yemin

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines