Ruhumdaki Yangın +18

Siz: Karının yatağından çıkıp benim tenimdeki kokuyu silmeye çalışma. Ben senin kaçamağın ya da "orospun" olmayacağım Ateş.

​Ateş: Bir daha kendine o lafı yakıştırırsan yemin ederim çıkarım karşına, seni nefessiz bırakana kadar öperim. Durmam için yalvarırsın bana.

​Siz: Karşıma çıkman için önce beni bulman gerekiyor.

​Ateş: Emin ol ki bulurum.

​Siz: Bulamazsın.

Ateş: Şu an yatağında uzanmış, tavanı izlerken bu cümlenin imkansızlığına inanmaya çalışıyorsun. Ama unutma, ben senin nefes alışındaki o kesikliği bile ezbere biliyorum.

​Siz: Sadece tahmin yürütüyorsun. Beni tanıdığını sanman ne kadar acınası.

​Ateş: Seni tanımıyorum, seni yaşıyorum. Aramızdaki mesafe sadece bir yanılsama. Şimdi...

Ateş: Bana bir fotoğrafını at

​Siz:Atmayacağımı, buna asla cesaret edemeyeceğimi biliyorsun Ateş. Ayrıca neden atayım? Kendi karınla yetinmelisin.

​Ateş: Ahu ile beni aynı cümleye kurman sadece vaktini boşa harcatır. Ben senin şu anki halini merak ediyorum. Saçların hala nemli mi?

​Siz:İnadımın bu kadar kolay kırılmayacağını öğrenmiş olmalısın.

​Ateş: Kolay olan hiçbir şey benim ilgimi çekmedi, biliyorsun. Eğer atmazsan, yarın kapının önünde bizzat çekmek zorunda kalırım.

​Siz: Tehditlerin artık beni korkutmuyor.

Ateş: Öyleyse neden mesajı okur okumaz doğrulup oturdun? Neden telefonunu sıkan parmakların titriyor? Ben senin korkun değil, gerçeğinim.

​Siz: Sen sadece zihnimdeki bir yanılsamasın.

Ateş: O zaman neden o yanılsamanın her kelimesi canını yakıyor? Neden başka birinin ceketine sığınarak benden kaçmaya çalışıyorsun? (00:33)

​Siz: Kaçmıyorum! Sadece senin o boğucu dünyandan nefes almak için dışarı çıkıyorum. Başka tenler, başka kokular... Belki de benim sandığım kadar vazgeçilmez değilsindir, Ateş.

​Ateş: Ne zırvalıyorsun sen?