Story cover for MASKE by merrylilac
MASKE
  • WpView
    Reads 3
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 1
  • WpView
    Reads 3
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 1
Ongoing, First published Mar 22, 2024
Küçük kızın geçmişe karşı duyduğu kin, öfke , nefret.
Babasına karşı duyduğu aynı hisler. Peki bunlar birleşince 18 yaşında bir kızı ne hale çevirebilir? Aklımda var olan bu düşünceyle karanlık sokakta yürümeye devam ediyordum. Alacağım intikamları düşünmekten kendimi alıkoyamıyordum. Başarabilecek miyim? İşte her soruya bir cevap bulan ben başarma konusunda sadece susuyorum. Kendime olan güvenim maskelere veda edince son bulmuştu. Vücudumun her yerinde saf korku hissediyordum. İki şansım vardı. Yanında yürüdüğüm dereye atlayıp her şeyi sonlandırmak ya da bu karanlık yolda sonuna kadar gidip aydınlığı bulabilmekti. Hayır. Bu nokta da korkak olmamam gerekiyordu. Bir şekilde herkesten , benim canımı yakan her şeyden intikam aldıktan sonra çekip gidecektim. Ben mutluyken arkamda bıraktıklarım içten içe çürüyecekler. Kendime , içimdeki maskesiyle dolaşan minik kara kıza bir söz veriyorum. BAŞARACAĞIZ..
All Rights Reserved
Sign up to add MASKE to your library and receive updates
or
Content Guidelines
You may also like
You may also like
Slide 1 of 10
KROM VE KEMİK BxB cover
Safe With You cover
Asena deniz (gerçek ailem) cover
NEHY-KİMSEDEN SONRA +18 cover
YAPAY KALP +21 cover
ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )  cover
ɴᴏ ᴛɪᴍᴇ ᴛᴏ ᴅɪᴇ - ꜱᴛʀᴀɴɢᴇʀ ᴛʜɪɴɢꜱ cover
KIYAMET TOHUMLARI cover
KIŞ GÜNDÖNÜMÜ  cover
𝖦𝖾𝗋𝗂 𝐷𝑜𝑛𝑢𝑠 cover

KROM VE KEMİK BxB

52 parts Complete

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?