Aşkın Şiiri

O gitti, elimde ondan bana kalmış tek şey olan kağıt vardı. Açtım, sanki hiç defalarca okumamışım gibi tekrar okudum. Sanki hiç okuduktan sonra acı çekmemişim gibi tekrar acı çektim. Sanki hiç ağlamamışım gibi tekrar ağladım.

"Bir gün oturur düşünürsün.

Nerede oturduğun veya bulunduğun hiç önemli değildir aslında. Çünkü asıl önemli olan ne düşündüğündür. Ve düşünürken içerisinde bulunduğun çaresiz durumdan nasıl kurtulacağındır asıl önemli olan.

Öyle bir duruma girmişsindir ki nasıl kurtulacağını sen bile bilemezsin ya, o durumdayım işte. Senin yüzünden.

Bağımlı değildim ben sigaraya, bazen acı çekersem içerdim. Hafifte alerjim vardır aslında. Çok büyük bir şey değil, içince başım döner sadece. Başımın dönmesi bana bir anlığına unuttururdu yaşadıklarımı, acılarımı. Zaten sigarasızda başa çıkardım acılarımla.

Ama sen hayatıma girdikten sonra öyle bir acı çekmeye başladım ki... Her gecem mahvoldu, sigara paketi ve çakmağı göz ucumda duruyordu. Elim giderdi yavaşça, 'Tek bir dal.' derdim ama biraz fazla içerdim. İçme nedenim sendin ya; bana çektirdiğin acılardı.

Hiçbir şey yapmadın ama çok şey yaptın.

Ve sen, benim sana olan sevgime hiçbir zaman inanmadın."