Benimle Yaşa

Cumartesi gecesi acı bir telefonla uyandı ev halkı. Kevser Hanım açtı o acı telefonu. Sesi titreyerek konuşuyordu ve bir anda “Hayırrr” diye haykırdı.
Yere yığıldı. Küçücük evde bir anda çığlık sesleriyle doldu. İki kızı yanında bitti. 16 yaşında olan Buse,
— Ne oldu anne? Diye sordu ağlayarak. Annesi susmuyordu yerde adeta kendini yırtıyordu. Küçük olan kız İrem daha 7 yaşında olmasına rağmen sanki anlamış gibi —Babama bir şey mi oldu anne niye böyle ağlıyorsun? Dedi. Annesi hem Buseye hem de İrem’e sarıldı. Neler olduğunu anlamamışlardı ki çocukların amcası Rüstem’in gelmesiyle hastaneye gitmeleri bir oldu. Rüstem girişteki sekretere,
—Trafik kazası geçiren hastanın durumu nasıl?
Sekreter:—İsmi ne?
Rüstem:—Ahmet Korkmaz.
Sekreter:—Ameliyatta şuan dedi. Kevser Hanım titrek sesiyle:
—Durumu nasıl kızım? Dedi Sekreter başını yana salladı ve “Bilmiyorum teyzeciğim” dedi.Buse İrem’i sakinleştirmeye çalışıyordu. Kevser Hanım da yanlarına giderek: — Yok bir şey kızlar babanız iyi dedi. Ama biliyorlardı ki iyi değildi kötü bir şeyler olmuştu. Anneleri amcalarının yanına giderek nasıl olmuş nerede olmuş diye acı acı soruyordu. Uzun beklemelerden sonra ameliyat kapısı açıldı yaşlı bir doktor çıktı. Kevser Hanım koşarak gitti doktorun yanına:—Eşim nasıl Doktor Bey dedi ağlayarak. Doktorun bakışlarından okunuyordu sanki olup biten her şey ne diyeceğini bilemedi oradan Rüstem geldi “Doktor abim nasıl Allahına kurban söyle hele” dedi. Doktor “ Başınız sağolsun kurtaramadık “ demesiyle Kevser Hanım’ın yere yıkılıp Ahmetttttt diye haykırıp hıçkırarak krizler geçirmesi bir oldu. Öte yandan Buse ve İrem annelerinin yanına gittiler. O küçücük yaşlarında nasıl dayanacaklarını düşünen Rüstem yere oturdu. Başını ellerinin arasına koydu “Allah’ım sen bana güç ver abimin emanetlerine sahip çıkacayım.”