Son Başlangıç
- Reads 3,301
- Votes 470
- Parts 29
You may also like
KIŞ GÜNEŞİM
En can yakan yara, gönül yarasıymış meğer. Sevdiği kızın başkasıyla evlendiğini gören Yiğit Ali, yaşadığı yeri terk ederek Ankara'ya gider. Yıllar geçer ve Yiğit Ali, başarılı bir yüzbaşı olur. Fakat gönül yarası bir türlü geçmez. Tam her şeyden umudunu kesecekken, dünyalar güzeli Mihriban ile karşılaşır. Mihriban kardeşi Ege ile birlikte, değerli taş ticareti yapan Artem Volkov ve adamlarından kaçmaktadır. Volkov, taşlarını Mihriban'ın babasının çaldığını düşündüğü için onları aramaktadır. Kaçarken yolları Hakkari'ye düşer. Tevafuk bu ya, Yiğit Ali ve Mihriban karmaşık bir olayın içinde karşılaşırlar. Kader, onların kalplerinin iplerini kördüğüm ile birbirine bağlamıştır. Yiğit Ali'nin asla olmaz dediği şey olur ve Yiğit Ali, Mihriban'a aşık olur. (Tamamen kurgudur.) Derin bir nefes alıp verdim ve gözlerine baktım. "Yüzbaşı." Dedim. "Mihriban?" Dedi bana doğru eğilerek. Allah'tan masa küçük değildi. "Bak paramız yetmediği için öyle yaptık biliyorum yapmamamız gerekirdi bir daha yapmayız söz. Hem sizin aradığınız kadın da değilim ben. Rica ediyorum bizi bırakın gidelim." Dedim. Bu sefer kendimi iyi ifade ettiğimi düşünüyordum. Kendimden emin bir şekilde dik durdum. "Afedersiniz, yanlış anlaşılma olmuş. İsterseniz anı kalsın diye size hediyelik bir şeyler de verebiliriz Mihriban hanım." Dedi kollarını birbirine bağlayarak. Yüzünde anlam veremediğim bir gülümseme oluşmuştu. Ciddi olup olmadığını anlamaya çalışıyordum. Muhtemelen ciddidir dedim ve masadan destek alarak çabucak ayağa kalktım. "Hediyeye gerek yok iyi günler." Dedim ve hevesle kapıya doğru bir adım attım ki o an duyduğum yüksek ses yüzünden olduğum yerde kaldım. "Mihriban yerine otur!" Diye kükredi yüzbaşı. İşte bu ses tonu tam da binbaşı Özçelik'in sesine benziyordu. Hiç hoş değildi beni kandırması
KUZGUN
İntikamın ateşi KUZGUN KARALI'YI kavururken bir taraftan intikam uğruna hep canı yanan ve çağresiz olan DEFNE YILDIRIM ..Complete
ALYA ~ DÜZENLENİYOR
"Ben hayatta kalmıştım. Ama yaşamak, hâlâ öğrenmem gereken bir şeydi." Bir insan kendini hiç mi değerli hissetmez? Sanki varlığı, başkalarının yokluğuna denk düşen bir suskunlukmuş gibi... Kendi gölgesine bile yük gibi gelir bazen; adını fısıldayan rüzgâr bile onu çağırmaz. Bir kalabalığın ortasında bile görünmez olur; sanki sesi, dünyanın yankısız boşluğuna karışmış gibi... Gözlerine baktığında bile kendini göremediği anlar vardır; o anlarda yürek, kendi atışını bile duymaktan utanır. İnsan, en çok kendine yabancılaşınca değerini unutur; Ve işte o zaman, kendini sevmek bile bir lüks, bir mucize olur. "Sonbaharda savrulan bir yaprak gibi... Nereye ait olduğunu bilmeden , rüzgarın götürdüğü yere sürüklenmek." Alya, daha 17'sinde... Ailesinden hiç sevgi görmemiş, sadece acıyı tanımış bir kız. Ama bir gece çalan kapıyla hayatı sonsuza dek değişir. Polislerin ağzından çıkan tek bir cümleyle: "Alya Öztürk sen bu ailenin kızı değilsin." Geçmişi bir yalan, kimliği bir sır ve kalbi kırıklarla dolu... Alya artık gerçeğin peşinde, ama o gerçek yalnızca geçmişini değil geleceğinide belirleyecek. ALYA İÇİMİZİ ISITAN BİR KİMLİK ARAYIŞI, KAYBOLMUŞLUK VE YENİDEN VAR OLMA HİKAYESİ.
T A L Y A
Ruhları birbirini çeken iki aşık. Gözler başka dudaklar başka konuşan iki aşık.
Kıyıdaki Aşk
Hepimiz hayatımızın bir döneminde yuvamızdan ayrılırız. Yeni şehirler, yeni hayaller peşinde koşarız. Yol boyunca kaybolduğumuzu sandığımız anlar olur, yorulur, düşer, yönümüzü şaşarız. Ama tıpkı albatros gibi içimizde bizi çağıran bir ses vardır. O ses, kim olduğumuzu ve nereye ait olduğumuzu hatırlatır. Albatrosun hikayesi bize şunu fısıldar: "Önemli olan hiç kaybolmamak değildir. Önemli olan ne kadar uzağa savrulursan savrul, bir gün kendi yolunu yeniden bulabilmektir." Nazlıcan & Aktan
namlunun ucunda sevda
iki asker tek amaç ...
AY IŞIĞI
Güven hayatıma girdiği anda bazı şeyler değişmeye başlamıştı. Bunu ilk zamanlar anlamamıştım ama geriye dönüp baktığımda gerçekler karşımda duruyordu. Kalbime girdiği anda ise ben değişmiştim. Her şekilde... O en umutsuz olduğum zaman karşıma çıkmıştı. -------------------------------------------------------- "Özmen Koleji'nde zorla okuyan Güven, herkese karşı soğuk ve mesafeli. Özmen Koleji'ne hastalığı yüzünden nakil aldıran Yonca, içine kapanık ve mutsuz. İkisi de yaralı ve iyileştirilmeye ihtiyaçları var. Onları iyileştirecek olan arkadaşları mı olacak yoksa birbirleri mi? Bu hikayede herkes birbirinden bir şeyler saklıyor. Gerçekler yavaş yavaş ortaya çıkmaya başlarsa ne olacak? Hiçbirinin hayatı artık eskisi gibi olmayacak. Ama onların bundan haberi yok."Complete
KARADENİZ HAVASİNDAN REPLİKLER
Ula bokcanliiiii gel haburayadaaa oku kitabiii okada açiklamağa gerek yok ;)Complete
ÇİÇEK (Askıya Alındı!!)
Bir mahalle kurgusudur.. Mahallekurgusu#1 - 18.12.2024 Veda#6 - 10.11.2024 Tutku#36 -18.12.2024
LİMON APARTMANI
"Şimdi seni burada öpsem, kim ne yapabilir, söylesene? Yavaş yavaş, nazikçe öpsem seni." Gözlerimi kapatıp nefes kesici kokusunu içime çektim. Elleri saçlarımda gezinmeye başladı. Nefesimi yine kontrol edemiyordum. Bir tutam daha yaklaşmıştı ki kapalı gözlerimi aralayarak söze girdim. "Hikayeye sonradan dahil olan bir ev sahibini öpmenin doğruluk yönü nedir?" "Efe Kalaycı davetsiz ev sahiplerini güzelce ve derince öpmek için dünyaya gelmiştir. " Peki güzellikler beklenmediği zamanlarda mı yoksa vazgeçildiği zamanlarda mı gelir? #1portakal #1 Limon #4 Aylin #4 Mersin #6 genç - yetişkin #8 Efe
En can yakan yara, gönül yarasıymış meğer. Sevdiği kızın başkasıyla evlendiğini gören Yiğit Ali, yaşadığı yeri terk ederek Ankara'ya gider. Yıllar geçer ve Yiğit Ali, başarılı bir yüzbaşı olur. Fakat gönül yarası bir türlü geçmez. Tam her şeyden umudunu kesecekken, dünyalar güzeli Mihriban ile karşılaşır. Mihriban kardeşi Ege ile birlikte, değerli taş ticareti yapan Artem Volkov ve adamlarından kaçmaktadır. Volkov, taşlarını Mihriban'ın babasının çaldığını düşündüğü için onları aramaktadır. Kaçarken yolları Hakkari'ye düşer. Tevafuk bu ya, Yiğit Ali ve Mihriban karmaşık bir olayın içinde karşılaşırlar. Kader, onların kalplerinin iplerini kördüğüm ile birbirine bağlamıştır. Yiğit Ali'nin asla olmaz dediği şey olur ve Yiğit Ali, Mihriban'a aşık olur. (Tamamen kurgudur.) Derin bir nefes alıp verdim ve gözlerine baktım. "Yüzbaşı." Dedim. "Mihriban?" Dedi bana doğru eğilerek. Allah'tan masa küçük değildi. "Bak paramız yetmediği için öyle yaptık biliyorum yapmamamız gerekirdi bir daha yapmayız söz. Hem sizin aradığınız kadın da değilim ben. Rica ediyorum bizi bırakın gidelim." Dedim. Bu sefer kendimi iyi ifade ettiğimi düşünüyordum. Kendimden emin bir şekilde dik durdum. "Afedersiniz, yanlış anlaşılma olmuş. İsterseniz anı kalsın diye size hediyelik bir şeyler de verebiliriz Mihriban hanım." Dedi kollarını birbirine bağlayarak. Yüzünde anlam veremediğim bir gülümseme oluşmuştu. Ciddi olup olmadığını anlamaya çalışıyordum. Muhtemelen ciddidir dedim ve masadan destek alarak çabucak ayağa kalktım. "Hediyeye gerek yok iyi günler." Dedim ve hevesle kapıya doğru bir adım attım ki o an duyduğum yüksek ses yüzünden olduğum yerde kaldım. "Mihriban yerine otur!" Diye kükredi yüzbaşı. İşte bu ses tonu tam da binbaşı Özçelik'in sesine benziyordu. Hiç hoş değildi beni kandırması
More details