Story cover for On Dokuz by sakinbeta
On Dokuz
  • WpView
    Membaca 1,074
  • WpVote
    Vote 83
  • WpPart
    Bab 7
  • WpView
    Membaca 1,074
  • WpVote
    Vote 83
  • WpPart
    Bab 7
Bersambung, Awal publikasi Apr 04, 2024
*Kitap Kapağı bana aittir.
*Kafa dağıtmak için yazıyorum..! 
*Wattpadde 'On Dokuz' adlı ilk kurgudur.

"Ne yapıyorsun?"

"Doğum gününü kutluyorum, üflemeyecek misin?"

"Teşekkür ederim," deyip pastaya baktı. "Dilek dilemem gerekiyor mu?"

"Elbette ve arrık üflemen lazım kolum biraz ağrıdı da."

Rahe, gülüp gözlerini kapattı. Mutlu olmak istiyorum. Dileğini dileyip gözlerini açtı ve mumu üfledi. Reha'nın pastayı önüne koymasıyla bacaklarını bağdaş yaptı. Reha'nın tam karşısına oturmasıyla başını kaldırdı. "Bıçağımız maalesef yok, plastik çatalımız var," diyerek gülümsedi Reha. "Kaç yaşına girdin sen şimdi?"

"On dokuz."

*
Yayımlanma Tarihi: 6 Nisan 2024
*
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
Daftar untuk menambahkan On Dokuz ke perpustakaan kamu dan menerima pembaruan
atau
#853abla
Panduan Muatan
anda mungkin juga menyukai
AZE oleh kelebekleroldu1
39 bab Bersambung
PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.
anda mungkin juga menyukai
Slide 1 of 10
AZE cover
SİCİLYA MATRİSİ | Yarı Texting cover
CİHAN'IN ŞAHI! cover
NEVBAHAR cover
ASYA (TAMAMLANDI) cover
Doktor Neyi İtiraf Edecek Hemşire Hanım?| Yarı Text cover
MEHİR(Gerçek Ailem) cover
ASENA cover
Karadeniz'in Kızı (Gerçek Ailem) cover
Son Düdük cover

AZE

39 bab Bersambung

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.