TOPLU KATLİAM AŞK

İlk aşkımı yitirişim beni sendeletse de henüz düşmemiştim ve ayaktaydım. Benim aşklarım aşktan çok bir kavgaya benzerdi karşı tarafla kavga eder ve silahlarımızı birbirimize çevirirdik ne kadar düşman olsa da kıyamazdım ve hep kıyamadığım için kıyarlardı bana. Öncekiler gibi olmayışını defalarca söylemiştim ona gitmesiyle kendi adını ve karakterini lekelemişti bende. Evet daha öncekiler gibi değildi ama gitti ve şimdi her kez gibi. Yolu açık olsun gibi iyi niyetli kız ayaklarına yatıp onu hala kendimden bile önemsediğimi gösterecek durumda değilim. Ben onu kendimden çok düşündüm ve onun yüzünden ben kendimden oldum mümkünse ölsün , gebersin hatta sevdiğim sandığı kızdan kazık yesin aldatılsın kısacası ben öldüm o da bir zahmet yansın.
aşk bana hep iki kişiliktir denirdi yalanmış evet aşıktım ama sadece ben aşıktım şimdi o da farkında ama çok geç artık ikimizde yalnızız. En komiği de ne biliyor musun sanki hiç dönmeyecek gibi gittiğin yollara kimse gelemesin diye diken dökmek ve sanki beni hemen unutabilecekmiş gibi bir başkasının kollarına gidip beni kolsuz bırakmandı. Sonun da ne mi oldu her hikayede olduğu gibi mutlu son sen o dikenli yolu çiğnedin terk ettiğin bana geldin ve ben şimdi senden göremediğim arkadaşlarımı buldum elimizde bir kutu patlamış mısır senin bende bitişini izliyoruz...