Pangarap Lang
- Reads 3,869
- Votes 178
- Parts 32
Prologue
Bakit kaya ganun... parang wala ako dito sa mundong ito.. hayy.. nagpapaka-emo na naman ako.. nakakainis... >.<
Kahit na ba may mga kaibigan ako.. naiisip ko pa rin na nag-iisa ako.. loner kumbaga... pero.. lahat unti-unting nagbabago...
Isang araw nga may nagustuhan ako... kaso.. hindi ko pa siya kilala nun.. hanggang sa nalaman ko sa mga kaibigan ko ang pangalan niya... at hanggang sa naging 4th year high school na ako.. hanggang tingin pa rin ako sa kanya hindi niya alam ang pangalan ko.. at para din naman hindi niya alam na nage-exist ako sa mundong ito... parang hanggang pangarap lang na makilala niya ako..hayy...
Pero dumating ang araw na parehas pala kami na kasapi ng isang grupo at soon.. ay mag-u-unite yun... sana talaga masabi ko sa kanya sa mahal ko sya at sana masuklian nya din yun with unconditional love...
at para mapatunayan ko na merong love last forever...
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Complete
Pag-ibig na kaya ??
paG-ibig na kaya kung ang lahat ay nag simula sa di inaasahang pag kikita?? paano mo ba masasabi kung pag-ibig na kaya yung nararamdaman mo ?? kapag ba sa unang pagkikita eh nakaramdam ka ng kakaibang feeling ?? yung feeling mo nung nakita mo sya ee parang pinana yung puso mo ni kupido ?? kapag ba hinahanap-hanap mo na sya yung gusto mo palage mo syang nakikita ?? yung gusto mo syang makilala at maging friends ?? yung kapag malungkot KA ee makita at masilayan mo lang sya ee nag babago yung mood mo na parang nawawala yung lungkot mo at nagiging kumpleto na araw mo ?? ee pano mo ba masasabing pag-ibig na nga yung nararamdam mo kung sa puso mo may galet ? NA kinamumuhian mo yung mga tulad nila ?? masasabi mo pa kayang PAG-IBIG NA KAYA ITO ???Complete
Memories Afterall (BoyxBoy)
Maibabalik pa ba ang tiwalang ilang beses ng nasira? May pagkakataon pa bang bumalik ang dating masaya na alaala? Sapat na bang magmahal at magpakatanga ng ilang beses para masabi mong, "Tama na, pagod na ako."? Muli pa bang pagtatagpuin ng tadhana? O, ibabaon nalang sa limot lahat ng nangyari at magsimulang muli? Lahat ba ng love story 'e may happy ending? Lahat ba ng may happy ending ay together? "If you won't treasure and give importance to someone especially your love ones then after all of those obstacle, challenges and triumphs that you've been through together.. it would turn out as, Memories After all." --- Tara na't alamin natin ang pag-iibigan ni Freya at Danreb. Kung mananatili bang sila hanggang dulo? O mauuwi ang lahat sa alaala na kayang palitan ng ibang alaala pero hindi makakalimutan? Well-well-well. If you do so, please do read my story. It's my first story here in watty so please bare with me. If I can't satisfy you with the content of the story, then you can just simply delete it in your library. He-he. You may encounter a lot of typo errors and wrong grammar. Well, I stand for corrections, so please do me a favor, if ever you would encounter numerous mistakes then please do inform me, you could just type a chat in the comment box below in every chapter. He-he. Thank you & Enjoy reading everyone! -Nasy.Complete
She's Red
Leave me Alone! Stop, please...Leave me, now! Nagising ako mula sa panibagong bangungot. I curled myself into ball and placed my knees to my chest. I cried everything out, this is my new normal, ano pang magagawa ko? Everything, the scars, the new bruises, my broken bones and most of all, the memories. They give pains, pains i couldn't imagine i must bear. The knock on the door snapped me back to reality. I fixed myself and was just waiting for the door to open. "Sweetie, are you ready?" Aniya ng malambing. Fears filled my eyes, anytime soon my tears would flow. Napatuwid ako at mas lalo pang hinigpitan ang pakakahawak sa kumot ko. I covered my ears saka pumikit ng mariin. "n-no, tama na..." Kelan....kelan mo ba tatagtagin yang maskara mo!? *********** HEY READERS. THIS STORY MAY BE TRIGGERING. IT CONTAINS ABUSE, FOUL WORDS, TRAUMATIC EVENTS, SELF HARM, SEXUAL ASSAULTS AND VIOLENCE. YOU'VE BEEN WARNED. ENJOY READING!Complete
Im Inlove With Mr.Snob
Minsan ko nang natanung sa sarili ko. ... Kung paano Mahalin At Magmahal... Nalaman ko yun nang nakilala ko SYA.... Yun nga lang ako lang yung nagmamahal.... Ewan ko ba..... Sa kabila ng masamang ugali nya.... Natutunan ko pa rin syang mahalin.... Pero Ang tanong... Hanggang kelan ko ipaglalaban ang pagmamahal na to... Kung ako lang yung lumalaban. ... Natural di nya ko MAHAL Eh.... Mahirap yun.. Ang lumabang MAG ISA Lalo na at alam mong mahal nang iba ang taong mahal mo...Complete
Change Of Heart (Atlas Ramirez)
"I'm sorry I shouldn't have kissed you. Just please don't cry Iris." Hangang kelan mo mamahalin ang taong alam mong hindi pa tapos mag mahal ng iba? "I'm sorry I can't ruin you Atlas, not like this! I'm sorry but us... This, what will people say? I don't want to ruin you. you've been the best thing that ever happened to me and I can't." "Iris I love you." Sobrang sarap pakinggan sobrang sarap manatili. Sana totoo nalang. "No atlas, I can see it and I know mahal mo pa si Cassandra." "Iris believe me I loved Cassandra pero mas mahal kita." it's not loved, atlas its loving. You still love her, kasi I can see kitang kita ko kung gaano kalalim ang pangungulila mo sa pagmamahal niya. "Atlas hindi, hindi mo man makita. your eyes glow every time you talk about her it's her parin, siya parin all this time and I can't deal with that, kasi alam ko at alam mo palitan ko man siya sa tabi mo hindi ko siya kayang palitan sa puso mo." "Iris... Listen to me." Nakikinig ako atlas palagi akong nakikinig pero ngayon puso ko naman papakinggan ko. Sinubukan akong yakapin ni Atlas at sa mga oras iyon. Ang yakap na akala ko magpoprotekta sa akin sa lahat ng sakit ang pinakamasakit na nakabalot sa akin. "Atlas I'm sorry."Complete
FALLING INLOVE WITH THE PLAYBOY
Ginawa ko lahat para mapansin nya, I exert a lot of effort para mahalin nya pero alam kong sa panaginip ko lang yun mangyayari and this life is reality. Until oneday, yung panaginip ko ay naging totoo, pero akala ko gaya din sa panaginip ko... It will lasts forever pero nagkamali ako. Hindi nya ako pinaniwalaan Hindi sya nakinig sa akin Hindi nya ako pinagtanggol Iniwan nya ako Hanggang sa....... Napagod na ako Lumayo sa kanya Tuluyang iniwan sya At Pilit na kinakalimutan sya Pero sa pagbabalik ko at kaya ko na syang harapin... akala ko ok na ako, akala ko nakamove on na ako at akala ko hindi ko na sya mahal... Pero lahat pala yun ay akala ko lang dahil I'M STILL INLOVE WITH THIS PLAYBOY -prncsslysn-Complete
TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic)
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.Complete
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.
More detailsContent Guidelines