Pseudo Pisarka

„Pseudo pisarka" - bo czasem trzeba samą siebie nazwać z przekąsem, zanim zrobią to inni.
To nie jest poezja dla ludzi, którzy szukają rymów i formy.
To poezja dla tych, którzy kiedyś nie mogli zasnąć z powodu jednej wiadomości.
Dla tych, którzy zadają pytania, na które nie ma odpowiedzi.
Dla tych, którzy kochali zbyt mocno, wątpili zbyt głośno i cierpieli zbyt po cichu.

To zbiór wierszy pisanych między jednym rozczarowaniem a drugim,
między nadzieją a rezygnacją,
między snem o czymś pięknym,
a rzeczywistością, która boli.

Nie wiem, czy jestem pisarką.
Ale wiem, że pisanie uratowało mi serce więcej niż raz.