Âşk-ı Kehanet

Âşk-ı Kehanet

  • WpView
    LECTURAS 10
  • WpVote
    Votos 3
  • WpPart
    Partes 2
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación sáb, abr 13, 2024
WpInfo
Ficción
Romance
Yanlış gerçekleşen bir kehanet düşünün.Avcı mı av mı olmayı tercih edersiniz?Belkide sadece kurban niyetine iblislerin önüne atılırsınız. Orta Asyadaki bir kasabayı esir alan bu lanetin içerisinde bir anne avcı olmasına rağmen kurban diye iblislerin önüne atılacaktı.Ancak kızı kendisinin öcünü alacağını ve yağmur damlalarının bile zor ıslattığı bu toprakları kurtaracağına and içmişti. Fakat kasabayı lanetleyen o kahinde,yıllar sonra laneti bozmaya çalışacak olan bu genç kızın peşindeydi.Ve de öldürmekte andıydı. Hangisi and'ını gerçekleştirecekti? ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ "Oyun birazdan biter gibi gözüküyor.Pek taşında kalmadı."diye konuştu İblis. "Bana ne yapacaksın?" "Yer üstündekiler gibi.Kazanan kaybedeni avlar,diye cevapladı..." ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 🐰Tanıtım bölümüne bakmayı unutma.💞
Todos los derechos reservados
#842
intikam
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido