FISILTI
  • WpView
    Reads 1,760
  • WpVote
    Votes 174
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Apr 13, 2024
《FISILTI》 Ekran önüne gelerek dik duruşunu gözler önüne serdi. Ellerini önünde birleştirirken iç çekti. Bir elini cebine atarken içinden kırmızı tuşu olan bir kumanda çıkardı. "Patlamadan önce haber vermemiz daha doğru olur." Yan dönerek tekrardan ekrana baktı. "Sonuçta sürpriz yapmıyorum." Aynı çalan zil ve açılan kapılar. Kapı önüne bırakılan küçük bir kutu ve üzerine yapıştırılan not. "Vicdanını kaybetmiş herkes, kaybedilen günün sonunu yaşar. Unutmayın adalet mülkün temeli değil vicdanın ta kendisidir." Candan kopan feryat yankılanan bomba sesine eşlik etti. Korkudan irileşen gözler, iki dudak arasından firar eden çığlıklar ve dahası. Bu günü tek bir özetle anlatacak olursak bir kaç cümle öncesine dönmek yeterdi. X'in de dediği gibi adalet mülkün temeli değildi. Vicdanın ta kendisiydi. Ve vicdanını tek bir hatayla kaybeden herkes yaşattığını yaşamadan ölmezdi. _______________________________________________ KURGULANDI: 01.08.2022. YAYINLANDI: 12.04.2024.
All Rights Reserved
#910
zeka
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Halısaha |texting
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines