MUGAYİR

MUGAYİR

  • WpView
    Reads 7
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Apr 17, 2024
Radyodan ilk cızırtı bir ses yayıldı ardından da kadının alımlı sesi. "Kuzey bölgesinde virüsün artışı söz konusu. Güneyde ise örgütlenme mevcut." boğazını temizleyip derince bi' nefes aldı. "Yeni varyantlar türedi. Virüs beyine tam işleyemediğinde oluşan bir varyant. Sonuçları kesin olarak bilinmiyor ancak virüs için çalıştığı kesin. Bunun etkisinden kurtulmak için kendini öldüren on iki ve ağır yaralı yirmi kişi mevcut." Radyo ani bir şekilde kapandı. Adam kimin kapattığını, daha doğrusu neyin kapattığını görmek için başını kaldırıp etrafa bakındı. Lakin tek gördüğü koca bir karanlıktı. Gözleri büyük tabelaya takıldı. Karanlık odada belirgin olan tek şeydi. Mugayir yazıyordu. 'Aykırı' manasına geliyordu bu kelime. Ve uzun yıllardır yaşadıkları durumu özetleyen bir şeydi bu. Çünkü gerçekleşen her olay bu dünyaya aykırıydı...
All Rights Reserved
#736
virüs
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KROM VE KEMİK
  • YAPAY KALP +21
  • Asena deniz (gerçek ailem)
  • On Üçüncü Pay
  • Vortaris
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • DUHUL
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • NEHY-KİMSEDEN SONRA | DİSTOPYA
  • Albay Kızı

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines