Keşke

Okula dönerken tam olarak bu deftere "Yine gidiyorum ailemi arkamda bırakarak. Ama bu sefer sadece onlar değil. Olabilecek ihtimalleri de arkamda bırakıyorum. Ve bu sefer bu yolculuk daha ağır." diye not almışım. Çokta doğru demişim. Olmayacağına inandığım şeylere teker teker çok güzel inandım ve hepsinin arasında kayboldum. İnandıklarım ve hayallerim birbirine girdi. Aralarında ezildim.

Olmak isterdim. Olunca nasıl oluyoruz görmek isterdim. Bana aşkla bakam gözlerini görmek için nelerimi vermezdim. Ama mesafe dediğimiz şey atsan atılmıyor satsan satılmıyor ki. Küçülüp cebime girmiyor, görmezden gelinemiyor. Ama keşke olmasaydı. Seni doya doya sevmek isterdim.