Ali Ayşe'yi seviyor

çocuklar bile biliyor Ali Ayşe'yi seviyor ikimizi yan yana ağaçlara kazmışlar..

Kahvede çalan şarkı Ali'nin Ayşe'ye olan aşkı için açılmıştı.Her zaman ki gibi.
Ali sırıta,sırıta çayını içerken, bir yandan da senelerce dinlediği şarkıyı mırıldanıyordu Ayşe'yi düşünürken.
Ali'nin keyfi epey yerindeydi güneş tepeden yüzüne,yüzüne vururken,Ayşe'yi düşünüp gülümsüyordu.
Sevdalıydı on senedir zâr.
bu kıza saçlarına vurulmuştu sarı sırma saçlarına..Ayşe'nin her şeyine hastaydı bu adam.
her zerresi Ali'yi mest ederdi tüm köy ahalisi Ali'nin Ayşe'ye sevdalı olduğunu bilirdi.
Güneşten değilde..ayşeyi düşündükçe kavruluyordu Ali.
Böyle hasret görülmüş müdür bu köyde bilinmez..
kahveye koşa,koşa gelen kardeşi, devran masada keyifle oturan Ali'nin yanına nefes nefese ulaştığında.Ali ayağa kalkıp elini omzuna yerleştirdi küçük kardeşine bakındı"hayırdır olum ne bu telaş" diye sitem etti.Her zaman ki devran diye geçirdi içinden"a-aabi.. Ayşe ayşe-a-ayşe"nefes nefese konuşmaya çalışan devrana baka kaldı Ali.
Ayşe'nin adı geçince ciddiyet bürünmüştü sıfatına kalbindeki tedirğinlikle birlikte, sinir de gelmişti.
dolu sessiyle kardeşini sarstı
"ne oldu Ayşe'ye devran de hele" dışardaki telaşı gören,kahvenin sahibi Ali'nin dostu yasin.
Yanlarına gelip devrana baktı"dur hele bir nefes alsın konuşamıyor oğlan"devranın anlıdan akan ter bir yana yüzündeki kara haber bes belli ediyordu kendini Ali sabırsızlıkla bir oyana bir bu yana giderken devran doğrulup konuştu kekelereyek"Ayşe'yi vermişler a-a-abi Ağa'nın oğlu kerime"