We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
En Büyük Mucizem

En Büyük Mucizem

  • WpView
    Reads 178
  • WpVote
    Votes 10
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Apr 18, 2015
WpInfo
Fiction
Romance
Saatlerce seyredebileceğim tanrıçaları bile kıskandıran güzelliğiyle,savunmasız bir şekilde gülerken belki de hayatımdaki en masum kararı verdiğimi bir kere daha anladım. Bir anda hayatıma girip kendine müptela etmiş kadına hayran olmuş gözlerle bakarken sarıya bulanmış kahverengi gözlerini ışık saçarak bana çevirdi. "Neye bakıyorsun sen öyle?" Gülümsemesi içimdeki koca buz dağını her seferinde eritiyordu.Gözlerindeki ateş hüzmesini hissetmek ister gibi yaklaştım ve kontrollü bir şekilde cevap verdim. "Her gün azalmadan sevginin en son demini yaşadığım kadına." Elini sol yanağımda gezdirirken belirgin olması için gülümsedim.Baş parmağıyla gamzenin üzerinde oyalandı ve hiç beklemediğim bir anda göğsüme başını yasladı.Ellerimi beline dolayıp sanki her an kaybolacakmış gibi sıkıca kendime bastırdım. "O gün iyi ki karşılaştık." Saçlarından öpüp kokusunu içime çekerken cevap verdim. "Sen benim en büyük mucizemsin."
All Rights Reserved
#194
gurur
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA +21 (Tamamlandı)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Karven
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines