Zoraki Evren

"gel buraya ve bize katil" arkasında büyük bir ordu vardı.Ve bu ordunun lideri onlardan biri olmam için beni zorluyordu."hayır. ne size katılırım ne de sizin gibi olurum." dediğim an gözlerinde öyle yoğun bir duygu belirtisi olduk o an o ateşte yapacağımı hissettim.
Sanki bu sözlerim onun sabrını taşıran son damla olmuştu. Bir anda bana doğru adım atmaya başladı ben ne geri kaçtım ne de onu durdurdum.Neredeyse ayaklarımız birbirine değecek kadar yanıma gelip kulağıma eğildi ve sadece benim duyabileceğim bir fısıldıyla konuşmaya başlayacaktı ki odada onun sesini bastıran başka bir ses yankılandı......