🪞 AYNADAKİ BEN DEĞİLİM İdil Ergin aynalara bakmamayı öğrenmişti. Çünkü bazı bakışlar sadece yansımaz, hatırlar. Günler ilerledikçe gerçeklik çatlamaya başlar. Anılar güvenilmezdir, sesler ait oldukları yerden gelmez ve İdil'in zihni, sakladığını sandığı şeyleri birer birer yüzeye çıkarır. Her fark ediş, onu kendinden biraz daha uzaklaştırır. Bu bir kayboluş hikâyesi değil. Bu, insanın kendine yakalanma hikâyesi. Aynadaki ben değilim, zihnin en karanlık köşesinde bekleyen gerçeğin, artık saklanmadığı anı anlatır. Bazı yansımalar, kaçacak yer bırakmaz.
More details