Mon Petit

"Ben sadece senin küçüğün olmak istemiştim bunu sende biliyorsun."

"küçüğüm mü? siniriyle herkesin kalbinde yaralar açan, benim mi?"

"Sen herkesten çok yaralıydın. Herkesten çok çekmiştin. Bu davranışların normal diyemem ama elinden bir şey gelmiyordur?"

Kızın masum bakışlarına rağmen adamın bakışları sinsi bir ok misali yakıcıydı,karartıcıydı.

Onun bu masumluğumu adamı derinden yaralıyordu.

Adamın gözlerindeki küçük çocuk kızı derinden yaralıyordu.

Ya bazen elimizden hiçbir şey gelmiyorsa?

Ya her şeyin sonu mutluluktan çok hazinse?