Ben Asena. 25 yaşında bir otakuyum. Yetim olduğum için hiçbir yerde iş bulamadım. Sonuçta işe bile torpille giriyorsun. Şuanda yalnızca 1 gün iznimin olduğu bir manga stüdyosuna çizer olarak çalışıyorum. Bu da sırf resimlerim güzel diye. Bugün ise haftalık tek tatil günüm. Tek tatil günümü tabii ki de yeni bir kitap alıp okuyarak geçireceğim çünkü neden olmasın. Değil mi ama? Bu aralar popüler olan bir Novel var. Adı da "Ya İyilik Aslında Bir Kötülükse". En yakın arkadaşımın çalıştığı kitapçıdan noveli alıp evle kitapçı yakın olduğu için yolda okumaya başladım. KANKAAAA! ÇIK ORDAAAN! Kafamı kaldırıp baktığımda kamyonun üstüme geldiğini anladım. Tuna sayesinde anlamıştım bu durumu. Kamyon tam bana çarpacakken arkanma bı elin varlığını hissettim. Bu Tunaydı. Bensiz mi ölecektin yani? Ve işte böyle Tunayla beraber öldük. Bunun reenkarnasyon kamyonu olmadığını anlamıştım en acı şekilde. Gerçekten ölüyordum. Üstümde dayanılmaz bir acı vardı. Son anlarımda sadece Tunayı görmüştüm. Tanışmamızı, yaşadıklarımızı... Bir anda üstümdeki acı gitti ve sesler geri geldi. BEN REENKARNE Mİ OLDUM?
More details