ZIT KUTUPLARIN AHENGİ

Bi gün hiç beklemediğiniz bi anda hayat karşınıza birisini çıkartır. Tesadüfen tanışırsınız, konuşmaya başlarsınız. Zamanla alışırsınız ona. Onunla konuşurken sizi yargılamadan dinleyeceğini, anlayacağını ve olaylara çözüm bulmak için çabalayacağını bilirsiniz. Yeri geldiğinde kavga edersiniz, küsersiniz, barışırsınız...
Bunların hepsi aslında onu gerçekten sevdiğiniz içindir çünkü bağırıp çağıran birisi ben gitmek istemiyorum ama kalmam için bişeyler yap, benim için çabala demek istiyordur. Yoksa sessizce eşyalarını toplar arkasına bakmadan giderdi ve bunu onun sizi çok sevdiğini anladığınızda öğrenirdiniz...
Unutmayın ki birisi size bağırıp çağırıp kızıyorsa bilin ki sizi çok seviyordur. Ama bazen öyle olaylar yaşar ki ne kadar kalmak istese de canı çok yandığı için gitmesi gerekir. Uzaklaşması ve yanına yaklaşmadan bakarak sevmesi gerekir. Sevgi öyle bir şeydir ki onun başkalarıyla bile olsa mutlu olduğunu bilmek seni de mutlu eder...

Bu hikaye Savaş ve Alev'in, Barış ve Su'yun yarım kalmış hikayelerini tamamlamak için gerekirse canlarını verebilecekleri bir hikaye...

Bu hikayenin asıl özeti şöyledir:

Bir varmış bir yokmuş
Yokluğu kesin,sert ve acı veriyormuş,
Bir varmış bir yokmuş
Varlığı belirsizmiş, yumuşakmış ama ihtimali bile umut veriyormuş,
Belki varmış ama bir daha olmayacakmış...

-Ölüm Çiçeği/Lavinia'dan ;)