KELEBEK

Bu kitapta ben varım, sen varsın, arkadaşlarım var, arkadaşların var... Bu kitaptan sonra ise başını kaldırıp gece yıldızlara baktığında kendini hatırlayacaksın.

"Pşşt... Eslem. Gökyüzüne bak."

Eslem başını kaldırıp gökyüzüne bakınca bana dönüp güldü ve başını iki yana salladı. Ne anlatmak istediğimi açıklamak için güldüm ve yıldızları işaret ettim.

"Bu gece çok güzeller... Değiller mi? Yıldızlara baksana. Hepimiz birer yıldız değil miyiz sanki? Yada kar tanesi. Hepsi birbirinden farklı çünkü. Bence insanlar kar tanelerine ve gökyüzündeki yıldızlara benziyorlar."

Eslem'e döndüm ve yıldızlara baktığında başını salladı. Böyle özel anları bozmak istemez, sessizliği tercih ederdi. Soğuk estiğini hissedince elleriyle kollarını ovdu ve içeriyi işaret etti bana. o girerken başımı salladım ve biraz daha oturmak için az önce oturduğu yere geçtim. Başımı kaldırıp tekrardan yıldızlara baktım huzurlu hissederken...