Yeşile Tutkun

Yeşile Tutkun

  • WpView
    Reads 31,803
  • WpVote
    Votes 466
  • WpPart
    Parts 8
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Apr 30, 2025
!!! +18 sahneler ve madde kullanımı bulunmaktadır. !!! ... Başımın döndüğünü belli etmemeye çalışarak yatağa ilerleyip uzandım. Üzerimde ki mini elbise yukarıya doğru çıkmıştı ama bunu umursamayacak kadar kafam iyiydi. Koltukta beni izleyen adama bakıp "Sana bi sır veriyim mi?" Dedim. Elinde ki bardağı kenara bırakıp yüzüme odaklandı. "Daha önce hiçbir erkeğin bedeni beni tahrik etmedi. İlla dokunuş gerekiyordu yada söz vs. Ama sen bir başkasın." diyip çok komik bir şey demişim gibi gülmeye başladım. Yerinden kalkıp sinirle bana doğru geldi. Yatakta üzerime eğilip gözleri elbiseden taşan göğüslerimde gezerken "Bir daha benim yatağımda benim dışımda bir erkekten bahsedecek olursan, bırak yürümeyi, konuşamayacak hale gelirsin." dedi. Yüzümüz arasında çok az bir mesafe kalmıştı daha da yaklaşıp dudaklarımızı değdirdim."Şu an tek istediğim bu aslında." dememle saçımı kavrayıp sertçe dudaklarımızı birleştirdi... Aşkın en kirli haliydi onların ki. Şahin Leyla'ya. Leyla ise Yeşile tutkundu... Şahin & Leyla
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Karven
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Sessiz Yemin

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines