Hissetmiyor

Daha önce hiç bedeninizin içinin boşaldığını hissettiğiniz oldu mu? Bu basit et yığını neden bu kadar anlam ifade ediyor biz insanlar için. Sevmek mi korktuğumuz yoksa sevilmemek mi? Neye göre seviliyoruz? Bedenlerimiz bir birini tanıyor peki ruhlarımız? Ne kadar acı çektiğini hissede biliyor musun? Yoksa senin de tek odağın bedenlerimiz olmuş durumda mı? Beni anlayan birini arıyorum vücudundan bağımsız sadece hissettiğini bilen ve bunu bana da hissettirecek biri.. sahi var mı öyle biri? Ellerim hareket halinde fakat ruhum en derinlerde kendine bir yol bulmuş durumda o emin adımlarla ilerliyor ben arkasından bakıyorum insani güdülerimle mücadele ediyorum. Yemek yemek, spor yapmak ,konuşmak... bunlar yeterli değil hiç olmadı zaten! Hiçbir zaman ruhum ve bedenim bir birini tam anlamı ile kabul etmedi bunun sorumlusu ben miyim? Ruhum bedenimi itmiyor fakat onunla bir de değil. Nasıl bir ikilem bu böyle? Ne zaman tam anlamı ile bir kişi gibi hissedeceğim? Ne zaman tam anlamı ile kendimi sevebileceğim. Belki de ben kendimi ayrıştırıyorumdur. Ama hayır çünkü ne tarafa bakarsam bakayım ben boşluktayım asla orada kalamıyorum sahiden de ben kendime ne yapıyorum?