Sönmüş Umutlar

Onun bilinmeyen numara olduğunu söylediğinde çok sinirlenmiştim. İçimdeki karanlıktan kurtulmanın onla yaşadığımız anları hatırlamayla olacağını söylediğinde yüzüne dikkatlice baktım. O beni tanıdığını sanıyordu ama öyle birşey yoktu. Tam tersine onu o kadar çok tanıyordum ki. Yusuf'un gözlerine baktım. O gözler kehribar taşına benziyordu. O an anladım ki Yusuf'un küçükken elaya dönen gözleri büyüdükçe kehribar rengine dönmüştü. O öyle bakmaya devam ederse geçmişte yaşadığımız anılarımızın ve bana anonimken yazdığı şeylerin konusunun açılmasına tepkim donuktu. Oradan korktuğumdan mıdır bilmem hızla uzaklaştım. Ta ki bir ses duyana kadar.

- Kaçan kovalanır. Ne kadar kaçarsan kaç, ben senden vazgeçmeyeceğim. Bunu herkese kanıtlayacağım. Seni ve güvenini geri kazanacağım. Bunu yapacağım herkese rağmen.

Dedikleri gözlerimin dolmasına sebep olmuştu.