EGOİST PATRONUM

EGOİST PATRONUM

  • WpView
    Membaca 38
  • WpVote
    Vote 2
  • WpPart
    Bab 2
WpMetadataReadBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Sab, Mei 25, 2024
16 yaşında babası tarafından taciz edilmiş lenya o gün evden kaçtı ve ona sahip çıkan Tuğçe ve ailesi sayesinde bir dala tutundu ONU YARDIM ÇIĞLIKLARINI DUYAN BERTUĞ ASİ ONUN İÇİN YENİ BİR HAYATA TUTUNMA DALI OLDU +18 olucak 🎀 "Asistan kahve çok acı" "Asistan kahve çok tatlı" "Asistan kahve çok soğuk " "Asistan kahve köpüksüz" Bu sefer yaptığımda içine tükürdüm kıkırdıyarak kapıya açtım "Buyurun efendim " hızlı adımlarla dışarı çıkıcağım an "Lenya anlımda salak mı yazıyor" "Evet yok hayır hayır " "Kahvenin içine tükürmüşsün "Hııı kim ben mi yapmışım" "Yoğğğğ ben yaptım tövbe tövbe" "Tükürüğünü kahvenin içinde değilde ağzının içinde tatmak isterdim "
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#371
sokak
WpChevronRight
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Karven
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan