Dedikodu? | Mattheo Riddle | Fan Fiction
- LECTURAS 4,694
- Votos 218
- Partes 5
Concluida sáb, abr 27, 2024
Eski zorban senin hakkında bir dedikodu çıkarsa ne olurdu?
Todos los derechos reservados
#108
mattheoriddle
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Günışığı | Malfoy x Weasley
"İşte o zaman, düşerken kimse bize kim olduğumuzu hatırlatmadığında severim seni, Günışığı." Bir Malfoy olmak, her sabah hangi safta olduğunu bilerek uyanmaktı. Bu bir seçim değil, damarlarında akan kanın emrettiği bir zorunluluktu. Ta ki kalabalık bir koridorda, düşman ilan edilen o gözlerle çarpıştığı ana kadar. O bakışta nefret değil, tıpkı kendisininki gibi bir mecburiyet gördü. Doğru taraf, kalp kendi ritmini bulana kadar sarsılmaz bir kale gibiydi. Fakat bazı bakışlar, asırlık ideolojileri tek bir saniyede hükümsüz kılabiliyordu.
My kind of love •Remus Lupin
1993- Azkaban tutsağı Hogwarts'da Aritmansi profesörü olarak işe başlamıştın... Kendini gergin hissediyordun ve bu kötü nedenden dolayı centilmen bir profesör seninle çikolatasını paylaştı. "Merak etmeyin profesör stark. Burada ilk değilsiniz.. gerginliğinize katılabilirim." dedi Remus.Concluida
The Trouble 𝓢𝓲𝓻𝓲𝓾𝓼 𝓞. 𝓑𝓵𝓪𝓬𝓴
Melina Laura Yaxley, Yaxleylerin ukala asi kızları. Ailesi bile onun gryffindor'a seçileceğini düşünmemişti, ama Melina biliyordu, Melina en başından beri kim olduğunu biliyordu.. Melinanın bilmediği şey ise gelecekte onu bekleyen hayatıydı hiç tahmin etmediği bir hayat onu bekliyordu. Bu bina ona sadece bir okul hayatı değil bir aile verecekti.Dostluğu,kardeşliği,aşkı,ihaneti bunların hepsini bu binada yaşayacaktı. İki asi, iki başkaldıran, iki gryffindorlu cesur.Nasıl birbirlerine bu kadar benzeyip düşman olabilirlerdiki, olamazlardı. Çünkü kader onları çoktan birleştirmişti fakat o an için ikiside bunun farkında değildi. •Kitabın tüm hakları Rowling'in ve benim kalemimde saklıdır•
Defterin Sayfaları ~𝑱𝒂𝒎𝒆𝒔 𝑷𝒐𝒕𝒕𝒆𝒓
"Bir şartım var." dedi kıvırcık çocuk işaret parmağını havaya kaldırıp. Genç kız kollarını birbirine bağladı göğsünde. "İste bakalım, çıkarcı Potter!" "Defterin..." dedi başını masadan kaldırmadan. "O defterin bir sayfasını okumak istiyorum." "Delirmişsin sen!" Genç kız ellerini beline koydu. "Günlüğümü kimseye vermem James!" Kıvırcık çocuk omuz silkti. "O zaman bende seninle baloya gelmem." Genç kız gözlerini pörtletti. "Neden gidip Lily ile uğraşmaya devam etmiyorsun, yıllardır yaptığından seni vazgeçiren ne?!" Aslında kıvırcık çocuk da bunu bilmiyordu. Ama o defterde aradığını çok iyi biliyordu. O gece yazdıklarını... "Sıkılmış olamaz mıyım?" Genç kız kıkırdadı. "5 senedir vazgeçemediğin kızdan vazgeçiren ne oldu?" "Sen," dedi kıvırcık çocuk içinden. "Dikkatimi fazla çekiyorsun, beynimi donduruyorsun, Lily'i tamamen unutmama sebep oluyorsun!" diye devam etti iç sesi. Kıvırcık çocuk ise kızın hep sinir bozucu bulduğu ama buna rağmen çok sevdiği gülümsemesini takındı. "Defterinin sayfaları..." "Saçmalama, defterimin sayfalarında ne arıyor olabilirsin ki?" "Kendimi arıyorum."Concluida
"İşte o zaman, düşerken kimse bize kim olduğumuzu hatırlatmadığında severim seni, Günışığı." Bir Malfoy olmak, her sabah hangi safta olduğunu bilerek uyanmaktı. Bu bir seçim değil, damarlarında akan kanın emrettiği bir zorunluluktu. Ta ki kalabalık bir koridorda, düşman ilan edilen o gözlerle çarpıştığı ana kadar. O bakışta nefret değil, tıpkı kendisininki gibi bir mecburiyet gördü. Doğru taraf, kalp kendi ritmini bulana kadar sarsılmaz bir kale gibiydi. Fakat bazı bakışlar, asırlık ideolojileri tek bir saniyede hükümsüz kılabiliyordu.
Más detallesPautas de Contenido