D22
  • WpView
    Reads 1,388
  • WpVote
    Votes 68
  • WpPart
    Parts 26
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Apr 27, 2015
D22, Bilim adamının deneyi sonucu olan bir varlıktı. Doktor amacına ulaştıktan sonra, D22 ile laboratuvarından ayrılma kararı aldı. Sakin bir hayat sürdürürken D22 artık büyüyordu. Doktoru babası olarak biliyordu. Yıllar sonra... olaylar iyice karışmaya başladı. Peki D22'ye ne olacaktı ? Gerçekten kim olduğunu öğrenecek miydi ? Bu hikaye sadece bize aittir. Başka yerde görüyorsanız emek hırsızlığı var demektir. İÖ-KB
All Rights Reserved
#256
bilim
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Vampirler Arasında
  • CANAVARIN DA KALBİ VARMIŞ
  • Kan ve Taht bxbxb
  • Vampir Dük'ün Karısı
  • ZÜMRÜT YEŞİLİ  (Meriç & Vera)
  • Kan Mührü
  • When Ravens Bleed - BL
  • ELEMENT VAMPIRES
  • aşk tutsağı
  • Vampirin Cadısı • Volturi

Kalbim deli gibi hızlanırken korkuyla geriye adımladım , kaçmalıydım bu çocuğu görmeye dayanamıyordum. "Dur" göğsüm derin nefeslerim yüzünden inip kalkarken kafamı olumsuzca salladım. "Sakın kaçmaya kalkışma" demesiyle eğdiği kafasını yavaşça kaldırdı ve kızıl gözlerini bana sundu. Gözlerini görmemle dahada korkarken kafamı tekrar olumsuzca salladım kalbim deli gibi çarpıyordu ve soluklarım kulağımda yankılanıyordu. Arabamın kaportasından kalktığı an , dahada geriye adımladım ve üzerime bir adım atınca göğsüm dahada hızlı inip kalkmaya başladı. Kızıl gözleri göğüslerime kayınca dudağının kenarı yavaşça kıvrıldı ve gözleri tekrar gözlerime çıktı. Ağzındaki otu alıp serseri bir şekilde kenara sıktı ve adımları yavaşça üstüme gelmeye başladı kalbim göğsümü yarma pahasına atarken , geriye adımlamayı bıraktım ve arkamı dönüp koşmaya başladım. Asvalt yolda izimi kaybettiremeyeceğimi bildiğim için sık ağaçlı ormana daldım. Ağaçların arasından ay ışığının sayesinde görebildiğim kadar koşarken arada ayağım taşlara takılıyordu. "Sana kaçma demiştim!" ✴✴✴ Ölüm kadar güzel , öldüren kadar kötü ve kızıl gibi kanlı... Bu neyin hikayesiydi böyle... ●°•○°•● Yazar : Hülya ÇÖRTÜK Tüm hakları saklıdır

More details
WpActionLinkContent Guidelines