AŞK MI? SEVGİ Mİ?
- LECTURAS 38
- Votos 0
- Partes 7
Birbirimizden ne kadar ayrı olsakta biz birbirimiz için yaratılmışız. Belki insanlar belki söylenen bir kaç kelimelik cümleler bizi ayırabilirdi. Ama bizi bir arada tutan aşk değildi. Aramızda ki sevgiydi. Uzakta ki sevgilim. Seni seviyorum ve hep seveceğim. Nerede olursak olsun...
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Pharos I (Türkçe)
Okyanusun ortasında, göğe uzanan bir fenerin tepesinde bir adam uyanır. Ne adını hatırlar, ne geçmişini. Ama kalemi nasıl tutacağını biliyordur. Ve yazının içinde bir yerlerde saklanan bir şey onu çağırmaktadır. Pharos I, hafızanın kıyısında gezinen, gözetimin gölgesinde soluk alan bir yolculuktur. Burada ışık, bir merhamet değil; bir silahtır. Sanat, seçimle değil, izinle var olur. Ve rüyalar-artık kimsenin değildir. Yazmak, onun için bir direnme biçimi. Ya da sadece, kendi gerçeğinde kaybolmamak için son bir çaba. Pharos I, hatırlamanın bazen yazmaktan daha keskin bir eylem olduğunu anlatan karanlık bir distopyadır. Bu, bir yazının değil, bir varoluşun hikâyesi.Concluida
AYNALAR VE PARILTILAR
Liora sıradan insanlar gibi hayat geçiren bir genç kız , okula gelen yeni öğrenci kael'le , hayatında başlayacak olan gizem ve ardı ardına öğreneceği sırlar.Liora gerçek kendini yeniden tanıyacak , peri olduğunu öğrenecek , isminin Esrerella olduğunu... Bunca şeyin arasında Kael'e duyduğu aşk onu ayakta tutan tek şey olacak...
CihAl Hikayeleri (OneShot)
Burada Cihan ve Alya için aklıma gelen kısa hikayeler paylaşıyor olacağım. Bölümlerin birbirleri ile bağlantısı yoktur. Hepsi ayrı hikayelerdir.Concluida
KavuşmakXOne Shots
Alya en sonunda dayanamayarak Cihanı terkeder ve Kanadaya eski hayatına geri döner. 4 ay sonra oğlunun ısrarları üzerine sadece 2 haftalığına Mardin'e dönen Alyayı ve beraberinde Cihan'ı neler bekliyordur?
Tenindeki Günah
Karanlık bazen dışarıda değildi. İnsanın içinde yaşıyordu. Alara, her gece aynı kâbusun içinde boğulurken gerçeğin, rüyalardan daha acımasız olabileceğini öğrenmişti. Çizimlerinde huzur ararken ellerine bulaşan mürekkep artık bir kaçış değil, geçmişinin derin izlerine dönüşmüştü. Babasının öfkesiyle büyüyen bir evde sessizce hayatta kalmaya çalışmıştı. Her sözü susturulmuş, her hayali kırılmıştı. Ama içinde yıllardır bastırdığı o karanlık artık susmak istememişti. Ve bir gece... her şey değişmişti. Takip edildiğini fark ettiği anda zaman onun için durmuştu. Tam korkunun içinde kaybolacakken karşısına maskeli bir adam çıkmıştı. Kolundaki lotus dövmesi, Alara'nın hafızasına kazınan tek şey olmuştu. Yıllar sonra yolları yeniden kesiştiğinde Alara artık barda çalışan ve kendi dövme stüdyosunu işleten güçlü ama kırılmış bir kadına dönüşmüştü. Emir Doruk ise motor kulüplerinin karanlık dünyasında yaşayan, kafes dövüşleriyle nam salmış tehlikeli bir adam olmuştu. Doruk, Alara'yı ilk bakışta tanımıştı. Ama Alara onu hatırlamamıştı bile. Geçmiş ise unutulmayı sevmemişti. Özellikle de yıllardır Alara'ya saplantılı olan adam yeniden ortaya çıktığında... Çünkü bu adam yalnızca Alara'nın kâbusu değil, Emir Doruk'un da en kanlı düşmanı olmuştu. Bir yabancının sesi, alışık olmadığı bir sıcaklık ve kalbinde yıllardır hissetmediği bir titreşim... Belki kader bu kez sadece acı yazmak istememişti. Ama aşk bazen bir kurtuluş olmamıştı. Bazen insanı en karanlık yerine sürükleyen şey olmuştu. Ve Alara, karanlığın içinde bir ışık bulduğunda... O ışığın her şeyi yakabileceğini çok geç fark etmişti.
KARANLIĞIN YANSIMASI
O güzelliklerin karşısında çok ilerde ağaçların arasında biri vardı.Oraya gitmeye başladım. Adım attıkça sanki güneş kayboluyor. Tam yanına geldim ama o kişinin arkası dönüktü. Bir çizgi vardı ,bir sınır vardı aramızda.Benim olduğum taraf aydınlık,ama onun olduğu taraf karanlıktı. Ona elimi uzattım sırtına dokundum.Yüzünü dönmedi. Ona bir adım attım ve sınırı geçtim. Tekrar sırtına dokundum.Tekrar sırtına dokunmamla bana dönmeye başladı. Ama bi anda heryer karanlığa gömüldü. Ve aydınlık olan sadece gözleriydi;tıpkı karanlığın yansıması olan o gözler. Geri çekildim ama sanki artık herşey için çok geçti ve ben karanlığa esir kaldım...
YAŞAM ANLAŞMASI
Annesinin ölümcül hastalığı yüzünden işini bırakmak zorunda kalarak yeni bir karar veren Miray Dinçer, ansızın karanlık bir bodrumda tanıştığı Yamaç Emir Demirel'le yaşam anlaşması yapar ve anlaşmaya göre birbirlerini yaşatmak zorundadırlar çünkü Yamaç Emir Demirel'in yaşamaya devam etmek için önünde zor engeller vardır. Anlaşmalar her yerde her an her insanla yapılabilirdi ama kaçı sağlanırdı?Concluida
Yer Gösterici
İlk söz: Esrar ve alkol takviyeli şizofrenik beyin, bu maddeleri katalizör mahiyetinde alırsa herçeşit suçu işlemeye muktedirdir, üstelik zevk içinde yapabilir. Kadın içinde öldürür, para içinde. Hırsızlık içinde öldürür, intikam içinde. Hele zevk için öldürmeye başladığında, birde cesetleri bulunması neredeyse imkansız yeri örneğin evinin içindeki kuuru kuyyu keşfederse; değme keyfine!!!Concluida
Aşkın Bedeli
Üniversitede sıra arkadaşı olan CihAl'i bekleyen zorlu yollar... Fikir için Sof_nur a teşekkür ederim :) Yoğunluktan dolayı bölümler hemen gelmeyebilir. Ufak bir giriş yapmak istedim. Umarım severek okursunuz :)Concluida
YAKUT
KARADENİZ VE ASKER KURGUSU!! Bazı insanlar sesini yükselterek değil, gözlerini yere indirerek yaşardı. Yakut, konuşmamayı öğrenmişti. Çünkü her kelime bir tokat gibiydi, her nefes cezasını artırıyordu. Dünyaya sessizce bakan bir çift mavi göz, içindeki fırtınayı anlatmaya yetmiyordu kimseye. Ama karanlık bir hayatta bile, ışık mutlaka bir yerlerden sızardı. O ışık bazen bir bakıştı.. Bir adamın, sustuğu hâlde her şeyi anladığı bir andı.. Kendini yıllarca susmaya mahkûm etmiş bir kızla, konuşmayı unutmuş bir adamın göz göze geldiği o an... Demir Efe Demirci, savaş alanlarından döneli çok olmuştu. Ama bazı savaşlar üniformayla değil, kalple verilirdi. Ve bazı yaralar ilk dokunuşta değil, ilk bakışta açılırdı.. Yakut Nida Sungur'un henüz haberi yoktu... Ama hayat, onu parçalayanların tam ortasında, onu yeniden var edecek bir aşkla bekliyordu... Trabzon'da.
Okyanusun ortasında, göğe uzanan bir fenerin tepesinde bir adam uyanır. Ne adını hatırlar, ne geçmişini. Ama kalemi nasıl tutacağını biliyordur. Ve yazının içinde bir yerlerde saklanan bir şey onu çağırmaktadır. Pharos I, hafızanın kıyısında gezinen, gözetimin gölgesinde soluk alan bir yolculuktur. Burada ışık, bir merhamet değil; bir silahtır. Sanat, seçimle değil, izinle var olur. Ve rüyalar-artık kimsenin değildir. Yazmak, onun için bir direnme biçimi. Ya da sadece, kendi gerçeğinde kaybolmamak için son bir çaba. Pharos I, hatırlamanın bazen yazmaktan daha keskin bir eylem olduğunu anlatan karanlık bir distopyadır. Bu, bir yazının değil, bir varoluşun hikâyesi.
Más detallesPautas de Contenido