AŞK MI? SEVGİ Mİ?
- LECTURES 25
- Votes 0
- Chapitres 7
En cours d'écriture48m
Dernière publication sam., mai 18, 2024
Birbirimizden ne kadar ayrı olsakta biz birbirimiz için yaratılmışız. Belki insanlar belki söylenen bir kaç kelimelik cümleler bizi ayırabilirdi. Ama bizi bir arada tutan aşk değildi. Aramızda ki sevgiydi. Uzakta ki sevgilim. Seni seviyorum ve hep seveceğim. Nerede olursak olsun...
Tous Droits Réservés
Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.
Vous aimerez aussi
yabancı
Bir süre gözgöze kaldıklarında ikisi de bu bakışta bir şey olduğunun farkındaydı. İkisi de adı ne bilmiyordu, ama başka bir şeydi. Heyecandı, belki umut, belki de şefkatti. Cihan gözlerini Alya'dan alamıyorken kafasından bu hissi anlamlandırmaya çalışıyordu. Sonrasında ne yaptığını fark edip bakışlarını kaçırdı, oturduğu yerden ayaklandı. "Ben daha fazla tutmayayım sizi, iyi geceler." Alya da karşısındaki kişi kalkınca gözlerinin daldığını fark etmiş, ama şu an yüzündeki ifadeye müdahale edememişti. "Ben de geçiyordum zaten. İyi geceler." Cihan arkasını dönmüş kapıya yürürken arkadan gelen "Alya ben bu arada." sesiyle gülerek vücudunu arkaya çevirdi. "Cihan, memnun oldum." Alya'ysa o sırada sarhoş haliyle kafa selamı vererek gülmesine karşılık verdi. Birkaç saniye daha birbirlerine baktıktan sonra kapılarını kapattılar.
CihAl Hikayeleri (OneShot)
Burada Cihan ve Alya için aklıma gelen kısa hikayeler paylaşıyor olacağım. Bölümlerin birbirleri ile bağlantısı yoktur. Hepsi ayrı hikayelerdir.
YAŞAM ANLAŞMASI
Annesinin ölümcül hastalığı yüzünden işini bırakmak zorunda kalarak yeni bir karar veren Miray Dinçer, ansızın karanlık bir bodrumda tanıştığı Yamaç Emir Demirel'le yaşam anlaşması yapar ve anlaşmaya göre birbirlerini yaşatmak zorundadırlar çünkü Yamaç Emir Demirel'in yaşamaya devam etmek için önünde zor engeller vardır. Anlaşmalar her yerde her an her insanla yapılabilirdi ama kaçı sağlanırdı?
Tenindeki Günah
Karanlık bazen dışarıda değildir insanın içindedir. Alara, her gece aynı kâbusun içinde boğulurken, gerçeğin rüyalar kadar ürkütücü olabileceğini öğreniyor. Çizimlerinde huzur ararken, ellerine sinen mürekkep artık bir sığınak değil, geçmişin izlerine dönüşüyor. Babasının gölgesiyle dolu bir evde, sessiz bir savaş veriyor. Her kelimesi susturulmuş, her hayali yargılanmış bir kız... Ama içindeki ses artık susmak istemiyor. Karanlık onu çağırıyor - belki yok etmek, belki de özgür bırakmak için. Bir gün her şey değişiyor. Bir yabancının sesi, alışık olmadığı bir sıcaklık ve kalbinde uzun zamandır hissetmediği bir titreşim... Belki bu kez kader, sadece acı yazmak istemiyor. Ama aşk, bazen bir kurtuluş değil; yeni bir sınavdır. Ve Alara, karanlığın içinde bir ışık bulduğunda, o ışığın her şeyi yakabileceğini çok geç fark edecek. Karanlık başlıyor ama bu kez içinde bir kalp atıyor.
Derin yara (bxb)
"Onlar... birbirini seviyor." Dedim,gözlerimi kaçırarak.O an ne kadar da saftım...Gerçeklerin yüzüme tokat gibi çarpması için daha ne kadar beklemem gerekiyordu? Olacaklardan habersizdim.Karşımdaki adam aşktan anlıyor muydu?Aynı mahallede yaşıyorduk.Eğer aşktan anlasaydı içimde onun için kopan fırtınadan haberi olmaz mıydı? "Seviyor?Aylini istemeye geliyorlar lan!Madem seviyordu,kardeşim görücüyü niye kabul etsin?!" İşte o an... İçimde bir şeyler koptu.Pamirin bana anlattığı hikaye,Aylinle hala birlikte oldukları masalı,bir bir çöktü zihnimde.Onlar beş ay önce ayrılmışlardı.Ancak o bana başka bir şey anlatmıştı.Kendini kandırmıştı.Beni kandırmıştı.Hepimizi...
KARANLIĞIN YANSIMASI
O güzelliklerin karşısında çok ilerde ağaçların arasında biri vardı.Oraya gitmeye başladım. Adım attıkça sanki güneş kayboluyor. Tam yanına geldim ama o kişinin arkası dönüktü. Bir çizgi vardı ,bir sınır vardı aramızda.Benim olduğum taraf aydınlık,ama onun olduğu taraf karanlıktı. Ona elimi uzattım sırtına dokundum.Yüzünü dönmedi. Ona bir adım attım ve sınırı geçtim. Tekrar sırtına dokundum.Tekrar sırtına dokunmamla bana dönmeye başladı. Ama bi anda heryer karanlığa gömüldü. Ve aydınlık olan sadece gözleriydi;tıpkı karanlığın yansıması olan o g özler. Geri çekildim ama sanki artık herşey için çok geçti ve ben karanlığa esir kaldım...
Adaletin Rengi
Kırık ayna parçalarıyla dolu kadehi ters tuttuğunda masken düşer. Kendini bir girdabın içinde hapis bulursun. Saatler kırılır, kadran artık gösteremez olur. Ancak hayat her duran bir saat için devam eder. Kitapların bir sargı bezi görevi gördüğünü fark ettiğinde ip sadece senin elinde olmaz, herkes bir uçtan çekiştirir. Özgürlüğün nedenini aramaya başladığında narkoz etkisi gibi bayılırsın. İğneyi en ummadığın anda, boynundan yersin, sırtından değil. Saat birden hızlı akmaya başladığında bıçak durmaz saplanır. Cam kalbe saplanıp parçalara ayırana kadar da durmaz. Yaralar çabuk iyileşmez, kanar durur. Yara bantları çare olmaz. Güvenmek için bir bir el uzatırsın göğe. Ancak bir sürü el tarafından aşağı çekilirsin. Mumun ışına çekilen bir kelebek gibi erir durursun, bul beni diye bağırırsın. Kum saatine hapsolur ve akıp bitersin ancak o bıçak camdan çıkmaz. Sonra bir uzanır kalbine, kalbindeki ışığı gün yüzüne çıkartır. Melankolik ruh hali dağılır, boya fırçalarından damlayan yağmur damlaları kaldırımda birikir. Bir sokak lambası gibi ayılan gönül kahve köpüğü gibi köpürür durur. Renkli taşlar, uğursuz siyah kediler, kesilen saçlar... Hepsi bir olup bir dolu sigara izmaritini oluşturur. Kopmuş zincirlerini bir arada tutmak için o kopan yere dağlanmış ip gibi ayakta tutar. Bir kaset sesi duyulur kısık bir melodi gibi. Güneş batar ay çıkarcasına etraf kararır ve eski bir kitap sayfasına mahkum olan çiçek canlanır. Her şey bir film şeridi gibi gözlerinin önünden geçerken yere düşüp parçalanan bir nar tanesi kadar çaresiz hissedersin. Sonra bakarsın, kendi basamaklarını çıkarken bile o basamakları sen çizmişsindir. Sona yaklaştığını ve hatta geldiğini bildiğinde ise her şey için geç kalmışsındır.
KavuşmakXOne Shots
Alya en sonunda dayanamayarak Cihanı terkeder ve Kanadaya eski hayatına geri döner. 4 ay sonra oğlunun ısrarları üzerine sadece 2 haftalığına Mardin'e dönen Alyayı ve beraberinde Cihan'ı neler bekliyordur?
Bir süre gözgöze kaldıklarında ikisi de bu bakışta bir şey olduğunun farkındaydı. İkisi de adı ne bilmiyordu, ama başka bir şeydi. Heyecandı, belki umut, belki de şefkatti. Cihan gözlerini Alya'dan alamıyorken kafasından bu hissi anlamlandırmaya çalışıyordu. Sonrasında ne yaptığını fark edip bakışlarını kaçırdı, oturduğu yerden ayaklandı. "Ben daha fazla tutmayayım sizi, iyi geceler." Alya da karşısındaki kişi kalkınca gözlerinin daldığını fark etmiş, ama şu an yüzündeki ifadeye müdahale edememişti. "Ben de geçiyordum zaten. İyi geceler." Cihan arkasını dönmüş kapıya yürürken arkadan gelen "Alya ben bu arada." sesiyle gülerek vücudunu arkaya çevirdi. "Cihan, memnun oldum." Alya'ysa o sırada sarhoş haliyle kafa selamı vererek gülmesine karşılık verdi. Birkaç saniye daha birbirlerine baktıktan sonra kapılarını kapattılar.
Plus d’InfosDirectives de Contenu