ASPENGER

ASPENGER

  • WpView
    Reads 300
  • WpVote
    Votes 33
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, May 24, 2024
Yeryüzüne siyahın en koyusuyla gece örtüsü indi. Yıldızlar gökyüzünde çillendi. Karanlığı aydınlatan yıldızların altında, Bir çocuğun acı feryadıyla toprak titredi. Gökyüzündeki milyarlarca yıldızdan biri bize ait olabilir mi? Çünkü derler ki; Her yıldız bir hikayenin başlangıcıdır. Mahinur'un hikayesi 6 yaşında teşhis edilen Otizm spektrum bozukluğun bir türü olan Aspenger Sendromu ile başlamıştı. Onun yıldızı diğer parlak yıldızlara göre şanssız olsa da diğer yıldızların içinde eşi benzeri olmayan bir özelliğe sahipti. %1 oranında görülme sıklığıyla üstün zekalılar sınıfındaydı. Sosyal hayatta var olmaya çalışırken tüm baskı ve ön yargıları yenip avukat olabilecek mi? Peki verdiği mücadelelerin sonunda aşkı bulabilecek mi? Onun dünyasından hayatı keşfetmeye hazırsanız başlangıç şifrenizi veriyorum. Şifre: yıldızını bul, aşık ol.
All Rights Reserved
#43
sendrom
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Halısaha |texting
  • Vatan Uğruna
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Sessiz Yemin

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines