Sevgili Sevgilim

NOT: Bu kurgu yazmaya ilk başladığım zamanlarda bitirdiğim bir kurgu yani klişe olduğunu biliyorum. Yine de kurguyu paylaşıyorum çünkü nereden nereye geldiğimi hem kendime hem de size göstermek istedim. Bundan sonra 'İç Sınır' adlı kurguma bakarsanız kendimi ne kadar geliştirdiğimi ve geliştirmeye devam ettiğimi anlarsınız. ^^
------------------------------------------------

"Defne bana güveniyor musun?", şaşkınlıkla gözlerine bakıp sorusunu tekrarlamasını bekledim. Beklediğim gibi de oldu. "Bana güveniyor musun!?"
Başımı salladım. "Evet...evet sana güveniyorum.", daha fazla konuşmak istedim ancak ağzımdan sadece bu sözcükler dökülmüştü. Ali baş parmaklarıyla yanaklarımı okşamaya başlayınca bileklerini tuttum. Bu yolun sonu iyi değildi. aklımın küçük bir tarafı annem ve babamdaydı. Onların bir şey dememesi beni hem şaşırtıyor hem de korkutuyordu.
"Seni seviyorum. Seni çok seviyorum Defne. bu sözlerime inan. Bu sözlerime güven. Lütfen!"
Başımı sallamaya başladım. "İnanıyorum ve güveniyorum. Ben de seni çok seviyorum."...
-----------------------------------------------------------------
Herkes gibi sıradan bir hayatı vardı, hayalleri vardı , arkadaşları vardı , korkuları vardı şimdi ise bir adam geliyor ve tüm hayatı değişiyordu. Aşktı onun adı, hayatını ve hayallerini değiştiren. Aşktı onun adı tüm korkularını söndüren. Aşktı onun adı tüm hayatının sırlarını döken. Defne KANDEMİR'in ve Ali Demir Erdem ZORLU'nun hayatları onlara gelen aşk duygusuyla baştan aşağıya tekrardan şekilleniyor! Unutmayın aşk öyle bir duygudur ki tarihi bile baştan yazar!