SESSİZ ÇIĞLIK
- Reads 5,878
- Votes 287
- Parts 18
Ongoing
Last published Sat, Jun 20, 2026
"Suskun insanın içi
Sözcük kuyusudur derler."
|Hasan Ali Toptaş
***
"Ne istiyorsun benden ? Benim değerli bir şeyim yok ki"
"Var aslında"
"Ne gibi ?"
"Sen gibi, seni istiyorum"
All Rights Reserved
#1
takip
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Kızıl Ateşi (DÜZENLENİYOR)
Nare Kaya... Sıradan bir hayatı olan, kendi halinde yaşayan bir tıp öğrencisi. Ta ki bir gün... Abisinin unuttuğu bir dosyayı götürmek için gittiği o evle her şey değişene kadar. O ev... Sıradan bir ev değildi. Ve o adam... sıradan biri hiç değildi. Yaman Karahan. Karanlık işlerin içinde büyümüş, gücüyle korku salan bir adam. Onun dünyasında merhamet yoktu. Kurallar basitti: ya itaat edersin... ya da yok olursun. Ama o gün... Yaman'ın gözü, hiç ait olmadığı birine takıldı. Beyaz elbisesiyle, o karanlığın ortasında duran bir kıza... Nare'ye. Bir bakışla başlayan bu hikâyede, masumiyet karanlığa bulaşacak... Ve bazı insanlar... Seçim şansı olmadan birine ait olacak.
KÜÇÜK AV
Gri duvarlı bir yetimhaneden, kristal avizeli soğuk bir malikaneye savrulan beş yaşındaki Alin için hayat, hiç görmediği bir masal gibi başlamıştı. Ancak bu şatonun içinde, ona uzatılan bir el değil, buzdan bir duvar vardı: Asil. Asil, babasının disiplinle ördüğü dünyasının tek veliahtı, evdeki sessizliğin hakimiydi. Alin, küçük kalbiyle bu devasa evde kendine yer açmaya çalışırken, Asil'in ona olan ilgisinin nefretle değil, çok daha tehlikeli ve saplantılı bir duyguyla örüldüğünü fark etmedi.Asil, bu evin hem koruyucusu hem de celladıydı. Gözleri buzdan, dokunuşu bir mühür gibiydi. Saçlarımı koklayıp "Seni koruyacak tek şey benim kurallarımdır," dediğinde, hayatımın geri kalanının onun sınırları içinde geçeceğini anlamıştım. Ben onun oyuncağı mıydım, yoksa çok daha fazlası mı? Karanlığın içinde kaybolmaya başladığım bu malikanede, artık tek bir gerçek vardı: Asil'in dünyasında kaçış yoktu.Complete
LAVİNİN GÜNAHI
Bazı insanlar hayatına sessizce girer. Bazılarıysa hiç gitmez. Lavin, sıradan bir hayat yaşamaya çalışan genç bir kadındı. Ta ki geceleri kapısında beliren notlar, penceresinin önünde duran gölgeler ve onu herkesten iyi tanıyan o adam ortaya çıkana kadar. Aras. Tehlikeli, gizemli ve karanlık bir geçmiş taşıyan bu adam, Lavin'in unuttuğu şeyleri ondan daha iyi biliyor gibiydi. Her karşılaşmaları Lavin'i korkutuyor... ama aynı zamanda ona karşı koyamadığı bir çekime sürüklüyordu. Şehirde işlenen korkunç cinayetler artarken, herkes katili arıyordu. Ama bazı gerçekler bulunmak için değil, saklanmak için vardır. Aşk mı? Takıntı mı? Yoksa günahların bedeli mi? Lavin, peşindeki adamdan kaçmaya çalışırken asıl korkması gereken kişinin kim olduğunu henüz bilmiyordu...Complete
Gölgemde.
Ona asla güvenmemeliydim... ama gözleri her şeyi unutturuyordu. Yıllar önce her şeyimi almıştı; ailem, güvenim, huzurum... şimdi ise yanında güçlü ve güvenli hissediyordum. İşte o zaman fark ettim: bazı gölgeler, sadece peşinden gitmeni bekler. Sessiz, sinsice... ve hiç fark etmeden hayatına sızar. Kim olduğunu biliyor muydum? Yoksa ben, sadece iş adamı olduğunu sandığım bu adamın oyuncağı mıydım? Ve en kötüsü, onun takıntısı... artık benim gölgemdi. Takinti hiç bir zaman bu kadar korkunç olmamıştı... Hikâyeme şans verin!
Güzelliğin Laneti
Güzelliğin Laneti Bu kasabada güzel olmak... bir ayrıcalık değil. Bir hedef olmak demek. Lavinia... bu kasabanın en güzel kızı. Ama bu güzellik ona mutluluk getirmedi.Aksine, her şeyi zorlaştırdı. İnsanlar ona hayran kaldı...ama aynı zamanda ondan nefret etti.Onu izlediler.Onu konuştular. Ve zamanla Lavinia bir şeyi fark etti:Güzelliği, kontrol edemediği bir şeye dönüşüyordu. Aynaya baktığında sadece kendini görmüyordu artık.Sanki biri... hep onunla birlikteydi. Bu bir tesadüf müydü?Yoksa gerçekten biri onu izliyor muydu? Lavinia için tek gerçek vardı:Güzel olmak... sandığı gibi bir hediye değildi. Bu bir lanetti.
ꜱᴇꜱꜱɪᴢ ʏᴀɴɢıɴ
Bir ev... Bir sır... Ve yanlış kalbe atılmış bir adım. En yakın arkadaşının evinde büyüyen genç bir kız, yıllar sonra o evin içinde en büyük sırrını saklamak zorunda kalır: Kalbi, arkadaşının babasına aittir. Masumiyetle başlayan duygular, zamanla sessiz bir yangına dönüşür. Dostluk, aile, güven ve ihanet arasında gizli bir sınır çizilir. Ve o sınır her geçen gün biraz daha silikleşir. Bazı sırlar söylenmez. Bazı yangınlar ise, gizlice içten içe yanar...
Yankıların Melodisi
"Gerçek melodi, parmaklarınla değil, kalbinle çaldığındır." Karanlık odada sadece Aras'ın ağır adımları ve Lara'nın kesik nefesi duyuluyordu. Aras, kadının tam arkasında durdu; eğilip saçlarının kokusunu içine çekti. Sesi, kadife kadar yumuşak ama bir bıçak kadar keskindi: - "Neden titriyorsun Lara? Dışarıdaki dünya seni parçalar, ama ben seni avuçlarımda saklıyorum. Burası senin tek güvenli limanın." Lara, dolan gözlerini kaçırmadan buz gibi bir sesle fısıldadı: - "Bu bir liman değil Aras, bu bir hapishane. Ve sen benim koruyucum değil, celladımsın." Aras, kadının çenesini nazikçe kavrayıp yüzünü kendine çevirdi. Gözlerindeki o hastalıklı şefkat ürperticiydi. - "Celladın sana tapıyorsa, ölmek bile bir lütuftur güzelim. Kaçmaya çalışma... Çünkü bastığın her toprak, soluduğun her hava zaten bana ait." Lara, adamın elini itmek istedi ama parmakları kaskatı kesildi. Aras'ın dudaklarında o meşhur, sakin gülümseme belirdi: - "Sen benim mühürlü nefesimsin. Ve ben, nefesimi bırakmaya hiç niyetli değilim."
AŞKIN İKİ YÜZÜ
Alara Aksoy normal bir hayatı olan normal bir kızdı. Ünlü bir restoranda geçimini sağlamak için garson olarak çalışıyordu. Tâki yeni yıl davetine kadar, yeni yıl davetinden sonra hiç bir şey eskisi gibi olmadı. Küçüklüğünde annesinin nefreti ile büyüyen Alara on hayatında babası daha büyük bir rol alır. Kader acımasızdır. Zaman durmaz, hiç bir şey eskisi gibi kalmazdı. Fakat genç kızın bunu bilmediği zamanlarda, peş peşe yediği ihanetler, Alaranın daha genç yaşta iken ayakları üzerinde durmasını sağlamıştır. Kader, acımasızlığını genç kızın yüzüne bir kez daha çarpmıştı. . . . . . . Bu kurgunun tüm hakları bana aittir. Her hangi bir kopyalamasında, veya çalınmasında derhâl yasal işlem başlatılacaktır. Hikayede şiddet, argo kelimeler, küfürler, yaş farkı, zorlama, alkol kullanımı ve sigara kullanımı mevcüddür. Bunu göz önünde bulundurarak okuyun lütfen. Rahatsız olacaklar varsa, okumamasını tavsiye ediyorum. Umarım beğenirsiniz. Yazdığım ilk kitap olduğu için, yazım hataları veya yanlış noktalama işaretleri olabilir...
Nare Kaya... Sıradan bir hayatı olan, kendi halinde yaşayan bir tıp öğrencisi. Ta ki bir gün... Abisinin unuttuğu bir dosyayı götürmek için gittiği o evle her şey değişene kadar. O ev... Sıradan bir ev değildi. Ve o adam... sıradan biri hiç değildi. Yaman Karahan. Karanlık işlerin içinde büyümüş, gücüyle korku salan bir adam. Onun dünyasında merhamet yoktu. Kurallar basitti: ya itaat edersin... ya da yok olursun. Ama o gün... Yaman'ın gözü, hiç ait olmadığı birine takıldı. Beyaz elbisesiyle, o karanlığın ortasında duran bir kıza... Nare'ye. Bir bakışla başlayan bu hikâyede, masumiyet karanlığa bulaşacak... Ve bazı insanlar... Seçim şansı olmadan birine ait olacak.
More detailsContent Guidelines