ADI "VATAN"

ADI "VATAN"

  • WpView
    Reads 44
  • WpVote
    Votes 6
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, May 7, 2024
WpInfo
Fiction
Romance
İçimdeki vatan aşkı kendimi bildim bileli damarlarımda dolaşıyordu sanki.. Babamın üzerindeki üniforma, belindeki silah, omuzlarında taşıdığı 3 yıldız, hayran hayran bakardım hepsine.. Özellikle silahı, evdeyken silahın şarjörünü çıkarırdı ve benim ulaşamayacağım yerlere koyarlardı ben sandalyeye çıkıp şarjörde görünen o tek kurşunu incelerdim dokunmadan.. Çok küçüktüm bilemezdim ki o kurşunlardan birisi beni babamdan sonsuza kadar ayıracak.. Babamı al bayraklı tabutunda son kez gördüğümde içimdeki vatan aşkına bi kıvılcım düştü.. Her gün daha çok harlanan bi ateş yanıyordu içimde, söndürmek imkansızdı.. Ben Efnan KARACA.. Kıdemli Üsteğmen Efnan KARACA.. Şimdi o kurşunlar benim silahımdan çıkıyorken size yeminim olsun intikamımızı alıcam.. Her attığım kurşun şehit çocukları için, her kurşun eşi şehit kadınlar için, her kurşun şehit aileleri için; Ama her leş VATAN için...
All Rights Reserved
#282
tim
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Karven
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines