Tipanan

"Gusto ko maging ganap na marino." Ani Gergie habang nag gugupit kami ng ilang mga larawan para sa aming proyekto sa subject na Araling Panlipunan.

"Wow! Nakikita ko yung sarili ko na isa ng ganap na flight attendant pagkatapos ng ilang taon." Tumatawang sambit naman ni Keya.

"Ako nga nananaginip ako minsan na nagtatahi ako ng--" Ako? anong pangarap ko? Bakit hanggang ngayon hindi ko pa din alam kung saan akong larangan nararapat pagkalipas ng sampung taon.

Is it really impossible to be a person who has no DREAMS? When she is so passionate about doing the things that other PEOPLE ask you, you love doing it. Academics achievements, Friends favor and what? Yes, relatives expectation. Doing all of that because of other people's want and you don't want to disappoint.

Lumipas ang mga taon na wala akong vision para sa future ko at sinabayan ko lamang ang agos ng mundo. Sumagi pa nga sa aking isip na baka kaya hindi ko nakikita at kaya hindi ko alam ang gusto kong gawin sa hinaharap ay dahil mamatay ako ng maaga?

Subalit nagbago ang pananaw kong ito ng makilala ko siya, nung narinig ko ang mga kwento niya, ang mga gusto niyang gawin, ang mga paborito niyang kainin, ang paborito niyang kanta at nagging paborito kong panoorin ay ang buhay namin. Sumibol ang bawat ideya at nalaman ko ang gusto kong gawin sa pamamagitan ng mahikang pagtrato niya sa akin.