İZAN SEVDASI

"Bu kafeste kaybetmek ya da kazanmak diye bir şey yok." Turan, purosundan çektiği zehirli nefesi dudaklarının arasından ağır ağır salarken sesi keskin ve toktu. Duman, rahatsız edici sarı ve sönük ışığının altında kıvrılıp dağıldı. "Bu kafeste.." Diye devam etti sonra. "Yalnızca hayatta kalanlar ve ölenler var."

İzan başını istemsizce sağa çevirdi.
Bahsi geçen kafes olduğu yerde duruyordu. Demir telleri zamanla kararmış, darbelerden olsa gerek eğilmiş, yer yer paslanmıştı ama asıl izler soğuk mermer zemindeydi. Silinmişti, temizlenmişti ama tamamen yok olmamıştı.

Bir anlığına düşündü.

Kaç adam bu tellerin içinde yere düşmüştü?
Kaçı kalkamamıştı?
Kaçının adı bile anılmamış, sadece bahis kağıtlarında bir sayı olarak kalmıştı?

Birkaç züppenin cebine para girecek diye kaç hayat burada yarım bırakılmıştı?

Hayatta kalanlar ve ölenler.

İzan yutkundu.

Burada kazanmak, galip gelmek değildi.
Burada kazanmak, alkış almak değildi.
Burada kazanmak bir sonraki nefesi alabilmekti.

🔗🔗🔗

❗️Olaylar tamamen hayal ürünüdür. Tetikleyici unsurlar bulunabilir. Geçen kişi ve kurumların gerçekle bir alakası yoktur. Tetikleyici unsurlar bulunabilir.

***TÜM HAKLARI BANA AİTTİR.