SİTARE (daddyissues)

Annesinden kalan mirasa gururundan ötürü dokunmayan Eylem, üç aydır çalıştığı bara gelen simsiyah bakışlı, tehlike kokan o adamın radarına girdiğini fark etse de başına gelebileceklerin neler olduğunu öğrenmesi uzun zaman alacaktı.

Arkın Kankaya ise, ilk gördüğü andan itibaren bu kızda ne olduğunu çözmeye çalışıyordu.

"

"Şimdi açsam kapıyı, git desem sana, gider misin gerçekten?" dedi siyah gözlerindeki dalgalar gözlerimin kıyısına çarparken. Az önce sakin olan bakışları bir fırtınaya ev sahipliği yapıyordu. Omuzlarımı dikleştirdim ve sesimi toparlamaya çalıştım. Cevabı belliydi, üstüne düşünmedim bile.

"Gider-"

Cümlem, dudaklarımın üstüne kapanan yumuşak dudaklarıyla yarıda kaldığında eliyle belimden beni kendine çekip bedenini bana yaslamıştı. Dudakları dudaklarımın üstündeydi, dans edercesine öpüyordu. Şiddetliydi, son söyleyeceğim cümleye dair ne varsa dudaklarımdan dökülecek, kurutmak istiyor gibiydi.

Dizlerim titrerken tutunmak için elimi omzuna koydum. Bunu yapmamalıydı. Ben çekilmek isterken bana kalmam için bir sebep sunmamalıydı. Mahvolurdum, belki alnım ak bedenim bütün çıkardım o savaş alanından ama ruhumun esamesi okunmazdı, biliyordum.

"