PERLA | ARA VERİLDİ

PERLA | ARA VERİLDİ

  • WpView
    Reads 12,322
  • WpVote
    Votes 747
  • WpPart
    Parts 12
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jun 2, 2024
WpInfo
Fiction
Romance
'YENGİ' FİNAL OLDUKTAN SONRA DEVAM EDİLECEK Abilerim/Gerçek aile kurgusudur. Beni ülkemden uzak tutmalarının arkasındaki nedeni hiçbir zaman anlayamamıştım. Ta ki yedi ay öncesine kadar. Büyükannem ölüm döşeğindeyken öğrenmiştim koca bir yalanın başrolü olduğumu. Annesinin biricik kızı Perla... Abilerinin göz bebeği, ailesinin nazlı çiçeği Perla... Yalanlarla büyütülen, masallarla uyutulan talihsiz kız Perla... ... "Baba! Ne oluyor? Kendine gel!" "Bu kez birini göndermiş!" Nefes alamıyormuş gibi sesli bir soluk çekti ciğerlerine. "Küçücük kızı alet etmiş... Saç teli değil, toka değil, fotoğraf değil lan! Çok başka oynuyor bu sefer puşt herif!" Eliyle içinde oturduğum arabayı işaret etti. "Orada lan kız! Oğlum dayanamıyorum artık! Bitsin lan artık! YETER!" Kürşat Bey'in yanındaki adam başını yavaşça arabaya doğru çevirdi. Camlar filmli olduğu için beni görmesi imkansızdı. Ağır adımlarla arabaya doğru ilerlemeye başladığında oturduğum yerde koltuğa daha da yapışmıştım. Arabanın yanında durdu adımları. Sürgülü kapıyı hızla açarak gözlerini içeride gezdirdi. Saliseler sonra bakışları beni bulduğunda ben köşedeki koltuğa sinmiş turuncu saçlarımın arasından ona bakıyordum.
All Rights Reserved
#26
yeniaile
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Halısaha |texting
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines