MEVA

Gercek aile kurgusudur.

-Kesit-

Babam sözlerine devam etmek yerine gözlerini yere dikmiş düşünüyordu. Bu durum canımı sıkmaya başlamıştı.

"Babacığım söyle artık kurban olayım. Ne dönüyor burda? Annem de sende bir değişiksiniz. Annene bir şey olmadı diyorsun. Ne o zaman beni apar topar buraya çağırma sebebiniz? Bu adamlar kim? Niye burdalar? Ne dediler de annem bu hale geldi?"

O kadar çok soru dolaşıyordu ki zihnimde. Beynimin her kıvrımında geziniyordu. Bu kötü bir his. Hemde çok kötü...

"K-kızım.."

Sessizliği annem bozmuştu. Konuşmakta oldukça zorlandığı apaçık belliydi.

"Söyle annem. Söyle kurban olduğum."

Annemin bu bitik halini sevgimle iyileştirmek istiyordum. Her kelimem öyle sevgi dolu çıkıyordu ki annemin parlayan gözlerinden anlayabiliyordum.

"Alparslan Bey senin b-baban."