karayel hüznü

Günlük 7.gün

Soğuk hepimizi ele geçirmisti. İçimizde, bizi gören herkesin bizi gördüğü an onu da ele geçirdiği bir korku vardı. Biri bizi izliyor gibi geliyordu.grup geri dönmek istiyordu inmek için ayrılmamak lazımdı. Profösör'e göre gece ölmezsek, gündüz de ölmüyeceğimizi söyledi. Profösör bile korku içinde gözükürken kimse onu dinlemiyordu. Onlar kendilerini düsünüyolardı iyi bir hava koşulları altında olsalar bizi orda yalnız bırakırlardı ama ben hem kendimi hem de aysunu düsünüyodum. Onun korku dolu halleri beni kahrediyordu. Sarpın yanındaydı sarpta onun kadar korku dolu gözüküyordu.

"Sen benim kefaretim,halemsin hoş geldin çığlığım."