KARANLIKTA BULUŞANLAR

"Aşk bir ihtiyaçtı gözümde ve benim hiçbir şeye ihtiyacım yoktu, şimdiyse seni o kadar çok arzuluyorum ki sana ait herşeye muhtaç hissediyorum kendimi."

Sırtımı yasladığım sert duvarın buz gibi soğukluğu bedenimi sararken, bunun içimdeki ateşi bir nebze olsun söndürmesini umut ettim.

"Sana ihtiyacım var." Parmaklarının tersi iki göğsümün oluğundan nazikçe aşağıya kayarken, bu dokunuş sadece tenimi değil, ruhumu da okşuyormuş gibi hissettirdi.

"Tam şuradaki kokuna ihtiyacım var." Yüzlerimiz neredeyse birbirine değiyordu, aramızdaki mesafe sadece bir nefes kadar azalmıştı. Onun dudakları her konuştuğunda hafifçe dudaklarıma dokunuyordu. Dudakları arasından derin bir nefesi içime çektim.

Elleri kollarımdan aşağıya yavaşça süzüldü ve yaşadığım anın gerginliğinden olsa gerek terleyen avuç içlerimi nazikçe okşayıp, ellerimi sıkıca kavradı ve sertçe göğsüne bastırdı.

"Bana dokunmana ihtiyacım var."