YARALARIMI SAR
- LETTURE 68,692
- Voti 352
- Parti 1
In corso
Ultima pubblicazione ven, mar 6, 2026
"Ölüm kokan bir kalbe sahip olmak istiyorlardı, çünkü taşıdığım kalp onlar için paha biçilmezdi..."
YARALARIMI SAR
Tutti i diritti riservati
#235
thewattys
Entra a far parte della più grande comunità di narrativa al mondoFatti consigliare le migliori storie da leggere, salva le tue preferite nella tua Biblioteca, commenta e vota per essere ancora più parte della comunità.
Potrebbe anche piacerti
SAMHAIN LANETİ
Bir gece kardeşinin ölümüyle yüzleşen Ledeyna Marsel, kasabaya yeni gelen üsteğmen ile antantlık sağlar. Bu anlaşmanın ardından Samhain Laneti Teşkilatı başlarına çok büyük tehlikeler açar. Teşkilatın içinde ki tüm bilgilerin peşinden koşan iki insanın yaşadığı engellere tanıklık edeceksiniz. Bu yolda Ledeyna Marsel kardeşinin ölümünü araştırırken sizde katılmak ister misiniz? ~Kesit~ Dudaklarımı onunkilere yaklaştırdığımda üçüncü kez yarıda kesilmesini istemiyordum. Artık hislerimi geri planda tutamazdım. "Öyle mi, benden etkileniyor musun?" diye sordum mırıltılı çıkan tınımla. "Etkilenmek mi? Senin uğruna köpek oluyorum, görmüyor musun?" dediğinde kendimi ona biraz daha bastırdım ve bu olabilecek en son seviyeydi. "Sensiz nefes alamıyorum ama sen yanımdayken de nefesim kesiliyor, Ledeyna." Sensiz nefes alamıyorum ama sen yanımdayken de nefesim kesiliyor Ledeyna... "Tek bir saniyem seni düşünmeden geçmiyor. Aklımı beraberinde götürüyorsun ve sesim çıkmıyor." Bir nefes aldı dudaklarının arasından. "Duymuyorsun değil mi?" "Neyi?" "Çarpan kalbimi... O gece, baloda güzelliğin kalp atışlarımı hızlandırırken gözlerin durduruyordu." Gözlerinde büyük bir yoğunluk vardı. "Beni her şeyinle öldürüyorsun ama bunlardan haberin bile yok." Kısık ve boğuk tınısında hapsoluyordum. "Bana, benim tarafımda olmadığını söylüyorsun ama anlamıyorsun... Dünyanın hangi ülkesine gidersen git yeterince uzakta değilsin ve bu beni çıldırtıyor. Sen, senin kollarında olmak ne demek, bilmiyorsun."
PİLLİ BEBEK
Kimsen yokken, aşık olduğun insan senin herşeyin olur. Ailen, arkadaşın, öğretmenin, herşeyin işte. "Seni seviyorum pilli bebeğim." Yetimhanede herkesin kaderi aynıdır. Tek fark bazıları ailesini tanır, bazıları seslerini bile duymaz. Alex'in tüm ailesi, 10 yaşında tanıdığı Will'di. Will, parayı aşkına tercih eden klasik erkeklerden biri, ama ya işin aslı dıştan göründüğü gibi değilse. Matt, Alex'in kalbindeki boşluğu tamamlamak için çırpınırken Alex, kilit anahtar misali kalbini Will'den başka kimseye açmasa da Matt, Alex için her zaman savaşacağa benziyor.Completa
Avenoir
"Kalemimden hiç mi neşe damlamaz hep mi gözyaşları reva görüldü satırlarıma diye düşünürdüm.Sonra anladım ki insan yüzünde tebessüm oluşturan hisleri tatmadan yazamıyor o hisleri,bilmiyor çünkü...Gitmediğin bir şehrin meydanını tarif edebilir misin?Hiç yemediğin bir yemeğin tadını bilebilir misin?Sevilmeyi hiç tatmadan onu yazabilir misin?Benim kalemimden yalnızca sevmek dökülürken,sevilmenin boynu hep bükük.Yürüdüğüm yollara dökülen güller değil,gözyaşlarımın olduğu mendiller." Bizi aynı mahallede büyüyen çocukluk arkadaşları zannediyorlar oysa ki; Birimiz Delik'in lideri Birimiz kafes dövüşçüsü Birimiz biyolojik silah uzmanı Birimiz kimyasal silah uzmanı Birimizin soyu hepimizden koyu Ama burası bir maskeli balo ve biz ise onun sahte yüzleriyiz... Avenoir evrenine hoş geldiniz,burada geçmiş;aslında hiç geçmemiş. Yayınlanma tarihi: 26.03.2025 Tüm hakları saklıdır.
ZİHİN KUYUSU
"Sanki içimde bir cenaze hep yarım kalmış gibi; ne uğurlanabilmiş, ne de unutulabilmiş bir ağırlık taşıyorum."
GEÇMİŞTEN GELEN LANET FİNAL OLDU
Yedi yaşında bir çocuk düşünün. O küçük çocuğun kalbi dediği kişinin elinden alınmasını düşünün. Annesinin.... Yedizlerin doğduğu gün o karanlık köy biraz daha karanlıklaşmıştı. Köylülerin bazı uzuvları olmayan o yedizleri öldürmeye çalışmasını düşünün. Peki ya bu yedizleri ne kadar sinirlendire bilirdi? O karanlık gecede ben en fazla değer verdiğim kişiyi kaybettim. Annemi.... Ardıyla babamı..... Ve yapayalnız kalmıştım. Bu karanlık köyde sadece ve sadece ben kalmıştım. Başka kimse yoktu. Yedizler herkesi öldürürken bir tek bana dokunmamıştılar. Peki neden bana dokunmadılar?Completa
Pus/Fer
Aşağıdan yürürken hep gördüğüm ve çıkmak için ölüme sakladığım o yerin önünde durdum. Gözlerimi aşağı çevirdiğimde az önce yürüdüğüm yollara kuş bakışı baktım son kez. Önümde dizimin bile altında biten bir beton ve devamında benim için koca bir boşluk vardı. Aklımın derinlerine geri dönme düşüncesi dolunca dudaklarımdan alaycı bir nefes kaçtı. Kafamdaki ses bu kadarsın işte diyordu bana. Ölmeyi bile beceremiyorsun, bu kadarsın. Burnumu çekip başımı gökyüzüne kaldırdım. Kara bulutlar vardı üstümde, yağmurun habercisi. Son yağmuru görüp de mi ölseydim düşüncesiyle güldüm. Ölmemek için bahaneler uyduruyordum, oysa çok kararlıydım. Hayır ben çok korkaktım. Ben kendi sorumluluğunu bile alamayacak kadar korkak bir heriftim. Çenemi sıkıp başımı aşağı doğru indirdim. Son anlarımda da korkak olmak istemiyordum. Beton yere iyice yaklaştım. Gözlerim aşağıdayken dudaklarım kıvrıldı.Artık içimdeki o korkak da ölmek istiyordu. Betonun üstüne çıkmayacaktım, kendimi öne doğru bırakıp sonuma gidecektim. Gözlerimi kapatıp bedenimi öne doğru serbest bıraktım. "Koray!" diye bağırıyordu bir kadın sesi. Gözlerimi sıkıp tekrar geri açtım. "Koray!" Yaklaşan sesle birkaç adım geri gelip kafamı çevirdim. Karşımda gördüğüm kız hızla bana doğru koşuyordu. Nereden çıkmıştı şimdi? "Koray, sen misin?" dedi birkaç adım ötemde soluk soluğa durup. Hava kararmış sokak lambaları yanmıştı ama üstümüzdeki sanırım arızalıydı. Yüzünü net göremiyordum ama gözlerinde bir korku vardı. "Hayır." diye yanıtladım kızı.Completa
ZİHNİMDEKİ AYNA
Bir ihaneti susturmak için tetiği çektim. Ama her kurşun yankısını bırakır. Moskova'nın gölgesinde saklanan çürümüş sırlar şimdi su yüzüne çıkıyor. Ve ben, kendi yazdığım felaketin tam ortasındaydım.Completa
Lades
17 yaşında bir trafik kazasında ailesini kaybeden lavin Altuğ aslında tüm hayatının yalan olduğunu öğrenir. ölen Ailesinin bıraktığı vasiyette gerçek babasının İstanbulun en güçlü mafyalarindan biri olan Ekrem Alasoyun biyolojik kızı olduğunu öğrenir. hayatı bir gecede değişen lavin kendini bir oyunun içinde bulur. 3 yıl sonra düzenlenen bir partide düşman ailenin ikiz kardeşlerinin ellerine düşer. Kıvanç demirkan ve Savaş demirkan. Kim dost? Kim düşman? ☆ "hayat ile oynadığım ladeste Kim dost kim düşman belli olmaz. Taki oyunun ipleri benim elime geçene kadar."
ÂFİTAP
"Bu avına âşık olan bir avcının skandalı değil... Hâkeza sen aslanın pençesine düşmüş zarif bir ceylan değilsin; kurdun inine düşmüş bir kuzu da değilsin." diye fısıldadığında, sıcak nefesi sus çizgime çarptı. Kül kokan parmaklarının tersi şakaklarımdan aşağıya doğru yavaşça sürtünüp, kirpiklerime takılmış uzun perçemlerimin bir tutamını kulağımın arkasına sıkıştırdı. "Sen sürüsü olmayan bir kar leoparısın, ben de seni yamacında saklayan uçurum." • • • *Kurgunun bütün hakları bana aittir! En ufak bir çalıntı durumunda, gerekli işlemler başlatılacaktır.
HAYALPEREST
Ev-okul-Umut üçgeninde bir yaşamı olan Zeynep'in sıradan hayatı, geçirdiği trafik kazası sonucu girdiği koma ile bambaşka bir renge bürünür. Zeynep bir Hayalperest'tir. Tüm Hayalperestler gibi o da gözlerini Hayalperest evreninde açar. Başlarda her şeyi yadırgasa da yavaş yavaş ortama uyum sağlar ve sonunda tüm varlığıyla ait olduğu yerin orası olduğunu hisseder. Ancak her şey Zeynep'in Gerçeklik Taş'ını görmesiyle rayından çıkar. Taş, bir lütuf olduğu kadar aynı zamanda bir lanettir. Ve Zeynep, kendi lanetinin içine düşer. Macera, aşk, dostluk ve fantastik dolu bu hikayeye adım atmana bir saniye kaldı. 🤞07.02.2016🤞Completa
Bir gece kardeşinin ölümüyle yüzleşen Ledeyna Marsel, kasabaya yeni gelen üsteğmen ile antantlık sağlar. Bu anlaşmanın ardından Samhain Laneti Teşkilatı başlarına çok büyük tehlikeler açar. Teşkilatın içinde ki tüm bilgilerin peşinden koşan iki insanın yaşadığı engellere tanıklık edeceksiniz. Bu yolda Ledeyna Marsel kardeşinin ölümünü araştırırken sizde katılmak ister misiniz? ~Kesit~ Dudaklarımı onunkilere yaklaştırdığımda üçüncü kez yarıda kesilmesini istemiyordum. Artık hislerimi geri planda tutamazdım. "Öyle mi, benden etkileniyor musun?" diye sordum mırıltılı çıkan tınımla. "Etkilenmek mi? Senin uğruna köpek oluyorum, görmüyor musun?" dediğinde kendimi ona biraz daha bastırdım ve bu olabilecek en son seviyeydi. "Sensiz nefes alamıyorum ama sen yanımdayken de nefesim kesiliyor, Ledeyna." Sensiz nefes alamıyorum ama sen yanımdayken de nefesim kesiliyor Ledeyna... "Tek bir saniyem seni düşünmeden geçmiyor. Aklımı beraberinde götürüyorsun ve sesim çıkmıyor." Bir nefes aldı dudaklarının arasından. "Duymuyorsun değil mi?" "Neyi?" "Çarpan kalbimi... O gece, baloda güzelliğin kalp atışlarımı hızlandırırken gözlerin durduruyordu." Gözlerinde büyük bir yoğunluk vardı. "Beni her şeyinle öldürüyorsun ama bunlardan haberin bile yok." Kısık ve boğuk tınısında hapsoluyordum. "Bana, benim tarafımda olmadığını söylüyorsun ama anlamıyorsun... Dünyanın hangi ülkesine gidersen git yeterince uzakta değilsin ve bu beni çıldırtıyor. Sen, senin kollarında olmak ne demek, bilmiyorsun."
Più dettagliLinee guida sui contenuti