Kafamdaki Sesler

Bazı kurgular vardır, güldürür insanı.
Bazı kurgular vardır, kendine aşık eder.
Bazı kurgular da vardır ki insanı korkutur.
Hayatta, korkutan kurgulardandır. Her yanı acıyla donatılmış, kelimeleri göz yaşıyla sulanmış. Geçmişten günümüze ve hatta günümüzden geleceğe kadar her şey bellidir. Şüpheyle yaşam vardır bu kurguda. Her şeyden şüphe duymak. Yaşamanın bile bir garantisi yoktur. Mutluluk varsa beraberinde acıda vardır.
Herkesin bir kurgusu vardı. Kendi yönettiğini sandığı ama aslında söz sahibi olmadığı bir kurgusu.

Hale'nin de kendi kurgusu vardı. Mutlu bir çocuklukla başlayan ama sonrasında bir işkenceye dönüşen.. Bu hayatta ki tek amacı kendisine zarar veren bu insanlardan kurtulmaktı.

Kafasında ki sesler susmuyordu. Ona sürekli fısıldıyor bazen en yakın arkadaşı bazen de en azılı düşmanı oluyordu bu sesler.

Kendisini yöneten bu seslerden annesi hoşnutsuzdu. Halbuki seviyordu Hale onları. Özgür hissediyordu. Babası ve annesinin ona söylemeye tenezzül etmedikleri şeyleri kulaklarına fısıldıyorlardi.