BEGONVİLLER AÇINCA

"Anne yazlığa ne zaman gideceğiz?"
Topuklu terliklerinin sesini duymuştum annemin. Oturduğu koltuktan yanıma gelip beni sarmıştı. Dünya üzerinde bana bu kadar benzeyen bir insanın olması çok hoşuma gidiyordu.

O zamandan beri ne zaman yazın geldiğini hissetsem, bu soruyu sorardım. Her sorduğumda da aynı cevabı alırdım;

"Begonviller açınca."

Sınav stresi ile başa çıkmaya çalışan, on yedisinde çıtır bir kızdım. Her yaz gittiğimiz o yazlıktaki yaşananların, diğerlerinden farklı olacağını ben de bilmiyordum.

İnadım inattı ve evet, karşımdaki de fazlasıyla inattı.