KARA MELEK

"Lütfen bana yardım et. Canım yanıyor çok yanıyor. Ölecek gibi hissediyorum. Canımı yakanların canlarını yakmama yardım et" ağlayarak sarfettiğim bu sözler ilk yenilgimdi. Düştüğümde asla uzattığı eli tutmayacağımı söylediğim bu adama dizçökmüş yardım dileniyordum. Yavaşça omuzlarımdan tutmuş, beni kaldırmıştı.
"Birdaha bende dahil kimsenin önünde diz çökmeyeceksin.Sana yardım edeceğim ama kurallarımdan çıkmayacaksın anlaştıkmı"?
"Neden yapıyorsun bunu? Canımı en çok sen yakmışken, şimdi neden bana yardım ediyorsun?"
"Senin canını birtek ben yakabilirim ama başkasının yakmasına izin vermem Melek. Herşeyin bir karşılığı vardır. Bu oyunun sonunda yardımlarımın karşılığı olarak tek birşey isteyeceğim senden kabül ediyormusun"?
"Oyunun sonunda istediğin şey yapamayacağım birşeyse peki? Şimdiden bunu kabul etmem doğru değil"
"Yardım etmemi istiyorsan önce kabul edecek, söz vereceksin. Tüm bunlar bittiğinde senden istediğim şeyi yapacağına söz verir misin son kez soruyorum?"
"Peki söz veriyorum. Sen bana yardım et, canımın acısını benden al. Bende Ogün geldiğinde istediğini yapacağım. Ama şunuda unutma oyunun sonunda sana verebileceğim birşey kalmayacak elimde canımdan başka"
"Tamam güzelim ben sözümü aldım. Oyun bitene dek canın bana emanet"