EFSUNKÂR : Yakamoz

EFSUNKÂR : Yakamoz

  • WpView
    Reads 38
  • WpVote
    Votes 7
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, May 20, 2024
O yar gelir yazı da yaban gül olur yar yar Gül olur yar yar Gül olur Yüzün görsem tutulur dilim lal olur yar yar Lal olur yar yar Lal olur Aşka düşen divane gezer del' olur yar yar Del' olur yar yar Del' olur ♪ Evlerine vara da gele usandım yar yar Usandım yar yar Usandım El kızını ben kendime yar sandım yar yar Yar sandım yar yar Yar sandım Yüreğime hançer de vurdu gül sandım yar yar Gül sandım yar yar Gül sandım ♪ Mezarımı derin de kazın dar olsun yar yar Dar olsun yar yar Dar olsun Altı lale üstü de sümbül bağ olsun yar yar Bağ olsun yar yar Bağ olsun Ben ölürsem sevdiceğim sağ olsun yar yar Sağ olsun yar yar Sağ olsun ☪ GÖKYÜZÜNDEKİ DAMLALAR İNTİHAR ETTİ KENDİNİ YERYÜZÜNE. KIZ DEDİ Kİ 'YAĞMUR ÇOK GÜZEL' ADAM SESSİZ KALDI. KIZ BİLMİYORDU Kİ GÖK YÜZÜNÜN ASLINDA İÇİN İÇİN AĞLADIĞINI, DAMLALARIN İNTİHAR ETTİĞİNİ. EN GÜZEL ŞEYLER GENELDE EN ÇOK YARALANANDI. ADIM EFSUNKÂR'DI. ANLAMI; BÜYÜLÜ. KARŞI KONULAMAYACAK KADAR ETKİLİ...
All Rights Reserved
#181
boksör
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Sessiz Yemin

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabinda hem Gercek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım. ​Evden dışarıya çıktığım günleri toplasam bir ayı geçmez. "Peki nasıl okula gidiyorsun?" diye sorabilirsiniz. Mithat Yel çok zengin biriydi ve öğretmenleri buraya, bu dağ başındaki malikaneye getiriyordu. Doğduğumdan beri bu ıssız, gözlerden uzak yerde yaşıyordum. Bu altın kafesten kurtulmak için 15 yaşımdan bu yana tam üç kez kaçmaya çalıştım. Ve her yakaladığında, karşılığını misliyle, hatta fazlasıyla verdi. ​Ama bu dördüncü denememdi. Ve bu sefer, geri dönm

More details
WpActionLinkContent Guidelines