Gecenin Andı "SON"

Adım, Cengiz. Doğum 1987.
Kaldığım ev anamdan babamdan kalma bir gecekondu. Ne çirkinliği var evin beni üzecek ne de albenisi var öyle. Sadece şükür; tepemde duvar, sağımda, solumda, önümde, arkamda duvar. Bahçesi var az, evden çıktığımda etrafımı bir nebze yeşile boyayan. Ağaçları var dallı budaklı evin üstüne uzanmış.
Çok eşyam yoktur öyle.
tek kanepem, ona arkadaşlık eden sandalyem, yanıbaşımda ayakları birbirine uymayan sehpam, dededen kalma dedikleri radyo, mutfak eşyaları, eskimiş dolaplar...
Giyinmeyi sevsem de kıyafet aramamışımdır, ne varsa onu yakıştırırım kendime. Bu kadar.
Defterime bunları neden yazıyorum, bilmiyorum.
Bazen bir arkadaş ihtiyacı güdüyorum
bazen kendimi değersiz görüyorum, değerin ne olduğunu unutuyorum
Ama sebepsiz...
Sebepsiz ki elimde kalemim kendini veriyor kâğıdın kumaşına.
şimdi bana bir arkadaş ol çizgili defter
sen bir çizgili deftersin
her ne kadar o kâğıdı çizebilmiş olsan da
sana üstünü çizemediğim meseleleri anlatacağım.