disease

25/05/24
Son günlerde zihnimi işgal eden boşluk hissi ve yetersizlik duygusu neticesiyle aklımda bir fikir belirdi, bazı hayaller kurmaya başladım. Olmayan insanlarla kendimi lekeledim. Belki bu şekilde o boşluk hissini yok edebilirdim kendimi bir şekilde tatmin ederek. Bu tatmin duygusunun uzun zamandır bedenimi veya zihnimi terk ettiğini yalnız kaldığımı da biliyordum. Gündüzleri insanların içinde hayallerle oynadım. Ama yaşadığınız kaybın gizlenen ıstırapının bile yersizlik olduğunu gerçekten bildiğiniz için hatta kendinize doğru düzgün itiraf edemediğiniz için bile duyduğunuz utancın yanında çakma şahıslar hiçbir şeydir. Bir yabancının nefesinde boğulmak gözlerini sıkıca kapatıp... Kendini soyutlamaya çalışmak zavallıca, bu dünyadan... Utanç... Bu hisler bu şarkıyı yazmama vesile oldu. Eh, Freud pek de zırva konuşmuyor